Қоматаши сомони шухӣ аз нигоҳ мо гирифт

قامتش سامان شوخی از نگاه ما گرفت

Ин навой фитна аз тори назар боло гирифт

این نوای فتنه از تار نظر بالا گرفت

Ҳастӣ мо ҳоили он ҷилва саршор нест

هستی ما حایل آن جلوه سرشار نیست

Аз ҳубобӣ парда натавон бар рух дарё гирифт

از حبابی پرده نتوان بر رخ دریا گرفت

Бо ҳамаи афсурдагии хошок ғайрат парварем

با همه افسردگی خاشاک غیرت پروریم

Оташӣ ҳарҷо баландӣ кард фол аз мо гирифт

آتشی هرجا بلندی‌کرد فال از ما‌ گرفت

Дар саводи фақри хобидаи сети файзи зиндагӣ

در سواد فقر خوابیده‌ست فیض زندگی

Субҳ шуд соҳиби нафас то домани шаб ҳо гирифт

صبح شد صاحب‌ نفس تا دامن شب ها گرفت

Ишқ агар рӯ бар замини молади ҳамон тоҷ сар аст

عشق اگر رو بر زمین مالد همان تاج سر است

Партави хуршедро натавон ба зер по гирифт

پرتو خورشید را نتوان به زیر پا گرفت

Суҳбат девонагон дорад асар каз гирдбод

صحبت دیوانگان دارد اثر کز گردباد

Чини ваҳшати домани осоиши сҳрогрФт

چین وحشت دامن آسایش صحراگرفت

Бе нишонеи сайдгоҳи ҳиммат парвоз кист

بی‌نشانی صیدگاه همت پرواز کیست

Шоҳбози ранги ман то пар занад анқо гирифт

شاهباز رنگ من تا پر زند عنقا گرفت

Бар сари роҳи туами хобоанди ҷӯши обила

بر سر راه توام خواباند جوش آبله

Саъии по бар ҷои замини охир ба дндонҳогрФт

سعی پا بر جا زمین آخر به دندانهاگرفت

Кӯр шуд ҳосиди зи рашки маънии борӣки ман

کور شد حاسد ز رشک معنی باریک من

Хира мебинад чу мӯ дар дидаи кас ҷо гирифт

خیره می‌بیند چو مو در دیده ‌کس جا گرفت

Гиряи мастӣ ба он кайфиятам омода аст

گریهٔ مستی به آن‌ کیفیتم آماده است

Каз сари мижгони тавонам доман мино гирифт

کز سر مژگان توانم دامن مینا گرفت

Доғам аз кайфияти тадбири шухиҳои ҳасан

داغم از کیفیت تدبیر شوخی‌های حسن

Хостам ойӣна гирад , соғар саҳбо гирифт

خواستم آیینه ‌گیرد، ساغر صهبا گرفت

Зӯдтари бедил ба манзилгоҳ роҳат ме расад

زودتر بیدل به منزلگاه راحت می‌رسد

Зоди роҳи хеши ҳаркаси ваҳшат аз днёгрФт

زاد راه خویش هرکس وحشت از دنیاگرفت