Субҳ аз дили чок ки дарини боғ сухан рафт

صبح از دل چاک‌که دراین باغ سخن رفت

Каз ҷӯши гулу лолаи қиёмат ба чаман рафт

کز جوش گل و لاله قیامت به چمن رفت

Он матлаб ноёб ки ҳаргиз натавон ёфт

آن مطلب نایاب‌که هرگز نتوان یافت

Домони гулӣ буд ки дӯш аз каф ман рафт

دامان‌ گلی بود که دوش از کف من رفت

Бо бахти сияҳ , ёди шаб ид надорам

با بخت سیه‌، یاد شب عید ندارم

Ёрб чаҳ ҳумо бар сари ман соя фикан рафт

یارب چه هما بر سر من سایه‌فکن رفت

Гулчинии фурсат чу саҳар зад ба димоғам

گلچینی فرصت چو سحر زد به دماغم

То домани рангам ба шабихун шикан рафт

تا دامن رنگم به شبیخون شکن رفت

Ҷуз бар рухи ибрат дар фикрам нагушӯданд

جز بر رخ عبرت در فکرم نگشودند

Ҳар ришта ки вошди згрибон ба кафан рафт

هر رشته‌که واشد زگریبان به‌کفن رفت

Перии сет ба ҷузи ҳасратам акнӯн чаҳ тавон хӯрд

پیری‌ست به جز حسرتم اکنون چه توان خورد

Неъмати ҳама обаст чу дандони з даҳан рафт

نعمت همه آب است چو دندان ز دهن رفت

эй шамъи саҳари фурсати парвози ндорбм

ای‌ شمع سحر فرصت پرواز نداربم

Бояд мижа ифшоанд кунун бол задан рафт

باید مژه افشاند کنون بال زدن رفت

Вомондагӣ аз мақсади гмгштаҳи суроғии сет

واماندگی از مقصد گمگشته سراغی‌ست

Лаби нақши қадам буд ба ҳар раҳ ки сухан рафт

لب نقش قدم بود به هر ره‌ که سخن رفت

Ҳастӣ ?илам хуфт мансӯрӣ мо дошт

هستی الم خفت منصوری ما داشت

БФси кашмакаши дор ва расан рафт

بفس‌کشمکش دار و رسن رفت

Сайқалгари ойӣнаи таҷдид қадим аст

صیقلگر آیینهٔ تجدید قدیم است

Натавон ба навай ғофил аз ин соз куҳан рафт

نتوان به نوی غافل از این ساز کهن رفت

Чун сӯрати хоб аз ман ва мо ҳеҷ надидем

چون صورت خواب از من و ما هیچ ندیدیم

Комад ба чаҳ ранг омад врФтн ба чаҳ фан рафт

کامد به چه‌رنگ آمد ورفتن به‌چه فن رفت

Бедил пай ҳастӣ ба адам мерасад ахр

بیدل پی هستی به عدم می‌رسد اخر

Ғури бути так втозии сет ки хоҳад ба ватан рафт

غر‌بت تک وتازی‌ست‌که خواهد به وطن رفت