Дай ба шабнами гиряи мо навгулӣ хандид ва рафт

دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

Аз забони ашки ҳам дард дилӣ нишнид ва рафт

از زبان اشک هم درد دلی نشنید و رفت

Аз тамошогоҳ ҳастӣ муддаои сайр дил аст

از تماشاگاه هستی مدعا سیر دل است

Чун нафас бояд бар ин ойӣнаи ҳам печид ва рафт

چون نفس باید بر این آیینه هم پیچید و رفت

Шамъи маҳфил бар хамӯшӣ басту мино бар шикаст

شمع‌ محفل‌ بر خموشی‌ بست‌ و مینا بر شکست

Ҳар касе зини анҷумани тарз дигар нолид ва рафт

هر کسی زین انجمن طرز دگر نالید و رفت

Зини биёбон ҳар қадами хор дигар дорад камӣн

زین بیابان هر قدم خار دگر دارد کمین

Раҳравонро пеши пои хеш бояд дид ва рафт

رهروان را پیش‌پای خویش باید دید و رفت

Азм чун афтод содиқи роҳи мақсад баста нест

عزم چون افتاد صادق راه مقصد بسته نیست

Ашк дар бедасту поеҳо ба сар ғалтид ва рафт

اشک در بی‌دست و پایی ها به سر غلتید و رفت

Кӯшиши вомондагони ҳам раҳ ба ҷое май барад

کوشش واماندگان هم ره به جایی می‌برد

Сар ба пое ме тавон чун обила дуздед ва рафт

سر به پایی می‌توان چون آبله دزدید و رفت

Олимии сад нолаи пеши оҳангӣ умед дошт

عالمی صد ناله پیش‌آهنگی امید داشت

Як нигоҳи вопасин ногоҳ баргардед ва рафт

یک نگاه واپسین ناگاه برگردید و رفت

эй саҳар дар ашки шабнами ғӯта май бояд задан

ای‌ سحر در اشک شبنم غوطه می‌باید زدن

Каз шикасти ранг бар мо офият хандид ва рафт

کز شکست رنگ بر ما عافیت خندید و رفت

Ҳеҷ шабнами брнёрди сари зи ҷайби нестӣ

هیچ شبنم برنیارد سر ز جیب نیستی

Гар бидонад каз чаҳ гул хоҳад назари пӯшед ва рафт

گر بداند کز چه ‌گل خواهد نظر پوشید و رفت

Зон даҳон бе нишони буии суроғӣ барда ам

زان دهان بی‌نشان بوی سراغی برده‌ام

То қиёмат боядам роҳ адам пурсед ва рафт

تا قیامت بایدم راه عدم پرسید و رفت

Субҳдами бедили хаёли навбаҳори ойӣна Эй

صبحدم بیدل خیال نوبهار آیینه‌ای

Аз табассум бар гули захмам намак пошед ва рафт

از تبسم بر گل زخمم نمک پاشید و رفت