Ҳарки омад сайри яъсии зин гулистон кард ва рафт

هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

Гар ҳамаи гул буд хӯни худ ба домон кард ва рафт

گر همه‌ گل‌ بود خون‌ خود به دامان‌ کرد و رفت

Ғунчаи гаштани ҳосили ҷамъияти ин боғ буд

غنچه ‌گشتن حاصل جمعیّت این باغ بود

Нолаи булбули абаси тухмӣ парешон кард ва рафт

نالهٔ بلبل عبث تخمی پریشان‌ کرد و رفت

Субҳ то огоҳ шуд аз расми ин мотмсро

صبح تا آگاه شد از رسم این ماتمسرا

Хандаи шодии ҳамон вақф гиребон кард ва рафт

خندهٔ شادی همان وقف‌ گریبان‌ کرد و رفت

Маҳмилӣ бар шуъла ; ашкии тӯша , оҳии роҳбар

محملی بر شعله‌؛ اشکی توشه‌، آهی راهبر

Шамъ дар шабгири фурсати турфа сомон кард ва рафт

شمع در شبگیر فرصت طرفه‌سامان‌کرد و رفت

Дар ҳавои зулфи мишкӣни ту ҳарҷо дам задам

در هوای زلف مشکین تو هرجا دم زدم

Дӯди оҳами олимиро снблстон кард врФт

دود آهم عالمی را سنبلستان‌ کرد ورفت

Ҳирси зиндонгоҳи як олам умедам карда буд

حرص زندانگاه یک عالم امیدم کرده بود

Ибрат кам Фрстиҳои сахт эҳсон кард ва рафт

عبرت‌کم‌فرصتیها سخت احسان‌کرد و رفت

Дӯши сайлоби хаёлат май гузашт аз хотирам

دوش سیلاب خیالت می‌گذشت از خاطرم

Хонаи дил бар сари раҳ буд вайрон кард ва рафт

خانهٔ دل بر سر ره بود ویران‌کرد و رفت

Дошт аз вҳштгаҳи имкони нигоҳи ибратам

داشت از وحشتگه امکان نگاه عبرتم

Он қадри фурсат ки тўФи чашм ҳайрон кард ва рафт

آنقدر فرصت‌که‌طوف‌چشم‌حیران‌کرد و رفت

Ахгарӣ будам ниҳон дар пардаи хокистарӣ

اخگری بودم نهان در پردهٔ خاکستری

Худнамоеи зини либосам низ урён кард ва рафт

خودنمایی زین لباسم نیز عریان کرد و رفت

Фурсатии кӯ то касе файзии барад , зини анҷуман

فرصتی‌ کو تا کسی فیضی برد، زین انجمن

Коғаз оташ зада борӣ чироғон кард ва рафт

کاغذ آتش‌زده باری چراغان‌کرد و رفت

Ваҳм меболад ки дод орзӯҳо додан аст

وهم می‌بالد که داد آرزوها دادن است

Ёс менолад ки ӣнҷо ҳеҷ натавон кард ва рафт

یاس می‌نالد که اینجا هیچ نتوان‌ کرد و رفت

Ин замони бедили суроғи дил чаҳ май ҷӯии змо

این زمان بیدل سراغ دل چه می جویی زما

Қатраи хӯнӣ буд чандин бортўФон кард ва рафт

قطره خونی بود چندین بارتوفان‌کرد و رفت