Ранги гулаши баҳори хат аз давр дид ва рафт

رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت

Ин ваҳшӣ аз хаёл сиёҳӣ рамед ва рафт

این وحشی از خیال سیاهی رمید و رفت

Аз субҳи ин чамани тарабӣ чашм доштем

از صبح این چمن طربی چشم داشتیم

Охири нафас бар оина мо дамид ва рафт

آخر نفس بر آینهٔ ما دمید و رفت

Дигари паёми мо бар ҷонон ки май барад

دیگر پیام ما بر جانان‌ که می‌برد

Ашкӣ ки доштем з мижгон чакид ва рафт

اشکی که داشتیم ز مژگان چکید و رفت

Чандини чамани Фсрд ба хӯни умеди мо

چندین چمن فسرد به خون امید ما

Ранги ҳинои гулӣ ки мапурсед чид ва рафт

رنگ حنا گلی‌ که مپرسید چید و رفت

Завқи вафои ваъдаи ?ут аз дил наме равад

ذوق وفای وعده‌ات از دل نمی‌رود

Қосид самар набӯд ки гӯям расед ва рафт

قاصد ثمر نبود که‌ گویم رسید و رفت

Лаббайки каъба , монеъи ноқавс дайр нест

لبیک کعبه‌، مانع ناقوس دیر نیست

ӣнҷои фасонаҳост ки бояд шунид ва рафт

اینجا فسانه‌هاست که باید شنید و رفت

Пурсидам аз ҳақиқати марги қаландарӣ

پرسیدم از حقیقت مرگ قلندری

Гуфтанд бе ғами ту ва ман , хӯрд ва ред ва рафт

گفتند بی غم تو و من‌، خورد و رید و رفت

Гуфтам румуз матлаб ҳастӣ баён кунам

گفتم رموز مطلب هستی بیان‌ کنم

То бар забон расед сухан лаб гузид ва рафт

تا بر زبان رسید سخن لب‌ گزید و رفت

Гардид перӣам адаб омӯз ибратӣ

گردید پیری‌ام ادب‌آموز عبرتی

Каз тангнои умр ҷавонӣ хамед ва рафт

کز تنگنای عمر جوانی خمید و رفت

Вомонда буд ҳуши дарин дашти бекарон

وامانده بود هوش درین دشت بیکران

Лғзиди пои саъй ва раҳе шуд сипед ва рафт

لغزید پای سعی و رهی شد سپید و رفت

Бедили ду дам ба улфат ҳастӣ насохтем

بیدل دو دم به الفت هستی نساختیم

Ҷавлон ӯ зи домани мо чин кашид ва рафт

جولان او ز دامن ما چین‌ کشید و رفت