Ки шавад ба водии муддаои балади тасаллии манзалат

که شود به وادی مدعا بلد تسلی منزلت

Ки набаст тоқати ҳарзаи дўқдмии броблаҳи маҳмилат

که نبست طاقت هرزه دوقدمی برآبله محملت

На такаллуфи так ва тоз кун на талоши давр ва дароз кун

نه تکلف تک و تاز کن نه تلاش دور و دراز کن

зи кушоди як мижа ноз кун ба ҳазор уқдаи мушкилат

ز گشاد یک مژه ناز کن به هزار عقدهٔ مشکلت

Ту кам аз ғубори саҳар нае ба тараддуди он ҳамаи нами макаш

تو کم از غبار سحر نه‌ای به تردد آن همه نم مکش

Ки гузаштае зи ҷаҳот агар арақ ҷабин накунад гулат

که‌گذشته‌ای ز جهات اگر عرق جبین نکند گلت

Ба китоби дониши ин ва он макун он қадри сабқати равон

به‌کتاب دانش این و آن مکن آنقدر سبقت روان

Ки дамади зпшту ри хи варақи хати шубҳаи ҳақу ботилат

که دمد زپشت و ر‌خ ورق خط شبههٔ حق و باطلت

зи саводи коргаҳи сувар ба ғубори нақб гумон мабар

ز سواد کارگه صور به غبار نقب‌ گمان مبر

Ту ба шарти он ки кунӣ назари ҳамаи айнаки омадаи ҳоилат

تو به شرط آن‌که‌کنی نظر همه عینک آمده حایلت

Қидмат ба кунҷи адаби шикан дар нози хира сиррӣ мазан

قدمت به ‌کنج ادب شکن در ناز خیره‌سری مزن

Ситамаст ҷуръати мо ва ман чу нафас кунад ба дар аз дилат

ستم است جرأت ما و من چو نفس کند به در از دلت

Чўшксти киштии ?ут аз қазо ба муҳӣти гуми шӯу брмё

چوشکست‌کشتی‌ات از قضا به محیط‌گم شو و برمیا

Ки мабод ғайрат сӯхтан фиканд чўтхтаҳ ба соҳилат

که مباد غیرت سوختن فکند چوتخته به ساحلت

Зҳриру атласи крўФр ба қабои руҷӯъ ҳавас мабар

زحریر و اطلس‌ کروفر به قبا رجوع هوس مبر

Ки ба хеш то фиканӣ назари з ду сӯаст захми ҳамоилат

که به خویش تا فکنی نظر ز دو سوست زخم حمایلت

Агар аҳли ҷӯади вкромтии бгшокФӣ ба шукуфтанӣ

اگر اهل جود وکرامتی بگشاکفی به شکفتنی

Ки саҳари тавоф чаман кунад зи табассуми лаби соилт

که سحر طواف چمن‌کند ز تبسم لب سایلت

Ҳамаи ҷои ҷамоли ту ҷилвагар ҳамаи сӯи мисоли ту дар назар

همه جا جمال تو جلوه‌گر همه سو مثال تو در نظر

Ба таъаммулии мижаи бозкн ки насозад оинаи ғофилат

به تأملی مژه بازکن‌ که نسازد آینه غافلت

Адабами куҷои мижаи вокнд ки ҳақи таҳайюр адо кунад

ادبم‌ کجا مژه واکند که حق تحیّر ادا کند

Ду ҷаҳони гирифтаи ҳуҷуми дили зи нигоҳи оинаи моилат

دو جهان‌گرفته هجوم دل ز نگاه آینه مایلت

зи шикваи барқи ғурури ту ки шавад ҳарифи ҳузури ту

ز شکوه برق غرور تو که شود حریف‌ حضور تو

Ҳамаи ҷои нигоҳи заъифи мо мижа мекашад ба муқобилат

همه جا نگاه ضعیف ما مژه می‌کشد به مقابلت

Ба тасаллии дили чоки мо ки расад зи баъди ҳалоки мо

به تسلی دل چاک ما که رسد ز بعد هلاک ما

Ки шикастаи барсари хоки мо парии азтпидни бсмлт

که شکسته برسر خاک ما پری ازتپیدن بسملت

Ба ҷаҳони шӯҳрати илму фан агар ин буд асари сухан

به جهان شهرت علم و فن اگر این‌ بود اثر سخن

Нарасад хурӯши қиёматӣ ба срири хомаи бедилат

نرسد خروش قیامتی به صریر خامهٔ بیدلت