Кор ба нақши пои расонади ҷаҳди сари ҳавоӣат

کار به نقش پا رساند جهد سر هواییت

Шамъи сифат ба доғи баради оинаи хўднмоиит

شمع صفت به داغ برد آینه خودنماییت

Дил ба ғубори ваҳм ва взн рафт зшғли мо ва ман

دل به غبار وهم و وظن رفت زشغل ما و من

Оинаҳо ба бод дод занг нафас задойят

آینه ‌ها به باد داد زنگ نفس‌ زداییت

Фақр надошт ин қадари ранҷи хаёли поу сар

فقر نداشت این‌قدر رنج خیال پا و سر

Хона кФшдўз кард фикри бараҳнаи пойят

خانهٔ کفشدوز کرد فکر برهنه‌پاییت

Оинаи дории хаёли шахси туро мисол кард

آینه‌داری خیال شخص تو را مثال‌ کرد

Хок чаҳ раҳ ба сар фишонд хок ба сари ҷудоӣат

خاک‌چه‌ره‌به‌سر فشاند خاک‌به‌سر جداییت

Ҳиأти чархи дидае муҳаррам эҳтиёҷ бош

هیأت چرخ دیده‌ای محرم احتیاج باش

Косаи баланд чидааст дстгаҳи гадоӣат

کاسه بلند چیده است دستگه گداییت

Аз нафаси ҳўопрсти ранги Ганаии дили шикаст

از نفس هواپرست رنگ غنای دل شکست

Бар сар ошён фитод офати пргшоиит

بر سر آشیان فتاد آفت پرگشاییت

Гурбаи фалак рӯй ки нест банди ҳўогсихтн

گربه فلک روی‌که نیست بند هواگسیختن

Ҳамчуи саҳар гирифтаанд дар қафаси раҳоӣат

همچو سحر گرفته‌اند در قفس رهاییت

Домани худ ба дасти гири шукри ҳуқуқ аҷз кун

دامن خود به دست‌ گیر شکر حقوق عجز کن

Қосид рамз муддаост хиҷлати норасоӣат

قاصد رمز مدعاست خجلت نارساییت

Саҷдаи фусун қудратаст пояи ҳиммати баланд

سجده فسون قدرت است پایهٔ همت بلند

Рабти замин ва осмон дода ба ҳам дутоӣат

ربط زمین و آسمان داده به هم دوتاییت

Хушк ватар баҳори ранги сар ба раҳ умед монад

خشک و تر بهار رنگ سر به ره امید ماند

Лек ба фарқ гул фиканд сояи кафи ҳноиит

لیک به فرق ‌گل فکند سایه ‌کف حناییت

Чашми таъаммули ҳубоб , то кафу мавҷи ворасӣад

چشم تأمل حباب‌، تا کف و موج وارسید

Бо ҳамаам дчоркрди як нигаҳи ошноӣат

با همه‌ام دچارکرد یک نگه آشناییت

Бедил агар на шарми ишқ , лаб газад аз ҷунуни ту

بیدل اگر نه شرم عشق‌، لب ‌گزد از جنون‌ تو

То ба сипеҳр мерасад чоки саҳари қбоиит

تا به سپهر می رسد چاک سحر قباییت