То зи пайдое ба гӯшам хонд афсуни эҳтиёҷ
تا ز پیدایی بهگوشم خواند افسون احتیاج
Рӯзи аввал чун дилами хобоанд дар хӯни эҳтиёҷ
روز اول چون دلم خواباند در خون احتیاج
Нағмаи қонӯни ин маҳфили салои ҷўдкист
نغمهٔقانون اینمحفل صلای جودکیست
Олимиро аз адам оварад беруни эҳтиёҷ
عالمی را از عدم آورد بیرون احتیاج
Ҳасан ва ишқӣ нест ҷузи иқболу идбори зуҳӯр
حسن و عشقینیست جز اقبال و ادبار ظهور
Лайлии ин базм истиғност , маҷнӯни эҳтиёҷ
لیلی این بزم استغناست، مجنون احتیاج
То нашуд хокистар аз оташи сиёҳӣ гум нашуд
تا نشد خاکستر از آتش سیاهیگم نشد
Тираи бахтӣҳо маро ҳам кард собӯни эҳтиёҷ
تیرهبختیها مرا همکرد صابون احتیاج
Сайди найранги таваҳҳумро чаҳ ҳастӣ кўъдм
صید نیرنگ توهم را چه هستیکوعدم
Пеши азин хӯнам Гана мехӯрд акнӯн эҳтиёҷ
پیش ازین خونم غنا میخورد اکنون احتیاج
Дархур ҷо ҳаст иброми Фзўлиҳои табъ
درخور جا هست ابرام فضولیهای طبع
Симу зар чун беш шуд мегардад афзӯни аи ҳтёҷ
سیمو زر چونبیششد میگردد افزون احتیاج
Бо лӣимонгар чунин ҳирси гадои табъат хуш аст
با لئیمان گر چنین حرص گدا طبعت خوش است
Боядат зери замини бурдан ба қоруни эҳтиёҷ
بایدت زیر زمین بردن به قارون احتیاج
Гар лаб аз изҳори бандии ашки мижгон май дард
گر لب از اظهار بندی اشک مژگان میدرد
То куҷо бояд наҳуфт ин нолаи мазмуни эҳтиёҷ
تا کجا باید نهفت این ناله مضمون احتیاج
Субҳи ин вайрона бо он бе таъаллуқи зистан
صبح این ویرانه با آن بیتعلق زیستن
Май барад аз як нафас ҳастӣ ба гардуни эҳтиёҷ
میبرد از یک نفس هستی به گردون احتیاج
Арзи матлаби нармии гуфтор иншо ме кунад
عرض مطلب نرمی گفتار انشا میکند
Ҳарфи номавзуни мо рокрди мавзуни эҳтиёҷ
حرف ناموزون ما راکرد موزون احتیاج
Ҳамчуи аҳли қабри бедил бенафас бошӣ хуш аст
همچو اهل قبر بیدل بینفس باشی خوش است
То набандад риштаи ?ут бар созгрдўни эҳтиёҷ
تا نبندد رشتهات بر سازگردون احتیاج