Аз кавокиб гул фишонд чарх дар домони субҳ

از کواکب گل فشاند چرخ در دامان صبح

Офтоби ойӣнаи корд дар раҳи ҷавлони субҳ

آفتاب آیینه ‌کارد در ره جولان صبح

Ботини перони фурӯғи ободи чандини огаҳии сет

باطن پیران فروغ‌آباد چندین آگهی‌ست

Файз дорад гавҳарии азгнҷ бе поёни субҳ

فیض دارد گوهری ازگنج بی‌پایان صبح

Нури соҳиби равнақи азгрдксод зулмат аст

نور صاحب‌رونق از گرد کساد ظلمت است

Куфри шаб аз кҳнгиҳо тоза кард имони субҳ

کفر شب از کهنگیها تازه‌ کرد ایمان صبح

Гоҳи хомӯшии нафаси ойӣна дил ме шавад

گاه خاموشی نفس آیینه‌ی دل می‌شود

Суд хуршедаст ҳарҷо гул кунад нуқсони субҳ

سود خورشید است هرجا گل‌ کند نقصان صبح

Дастгоҳи нозам аз саъии ҷунун омода аст

دستگاه نازم از سعی جنون آماده است

Дорам аз чоки гиребони нусхаи тӯфони субҳ

دارم از چاک‌ گریبان نسخه‌ی توفان صبح

Фатҳи бобии охир аз чоки дилами гул кардании сет

فتح بابی آخر از چاک دلم‌ گل‌کردنی‌ست

Сояи чашм сифедӣ ҳаст бар канъони субҳ

سایه‌ی چشم سفیدی هست بر کنعان صبح

Бихўдии сармояи номӯсгоҳи ваҳшатам

بیخودی سرمایه‌ی ناموسگاه وحشتم

наметавон дод аз шикасти ранги ман товони субҳ

می‌توان داد از شکست‌ رنگ‌ من تاوان صبح

Маҳви анҷомами димоғи сайр оғозам куҷост

محو انجامم دماغ سیر آغازم کجاست

Бар фурӯғи шамъ кам дузади назари ҳайрони субҳ

بر فروغ شمع کم دوزد نظر حیران صبح

Ончии оғозаш фано бошад з анҷомаш мапурс

آنچه آغازش فنا باشد ز انجامش مپرس

наме тавон тӯмор имкон хонд аз унвони субҳ

می‌توان طومار امکان‌ خواند از عنوان صبح

Чанд бояд буд дар ибрати сарои рӯзгор

چند باید بود در عبرت‌سرای روزگار

Тӯҳмат олуд нафас чун пайкари биҷони субҳ

تهمت‌آلود نفس چون پیکر بیجان صبح

Нусхаи шамъам ки аз барҷастагӣҳои хаёл

نسخه‌ی شمعم‌ که از برجستگیهای خیال

Мақтаами бартари гузашт аз матлаъи девони субҳ

مقطعم برتر گذشت از مطلع دیوان صبح

Марги аҳл сӯз бошад ҳарфи сарди носеҳон

مرگ اهل سوز باشد حرف سرد ناصحان

Шамъро теғаст беди ли ҷунбиши домони субҳ

شمع را تیغ است بید‌ل جنبش دامان صبح