Нбошдгркмнди мавҷи трдстии ҳиҷобаш ро

نباشدگرکمند موج تردستی حجابش را

Ки мегирад Аннани шуълаи ранги итобаш ро

که می‌گیرد عنان شعلهٔ رنگ عتابش را

зи барқи ҷилвааш огаҳ неам лек ӣнқадар донам

ز برق جلوه‌اش آگه نی‌ام لیک اینقدر دانم

Ки олами чашми хФошии сети нури офтобаш ро

که عالم چشم خفاشی‌ست نور آفتابش را

Ба тадбир дигар зон ҷилва натавон коми дили бурдан

به تدبیر دگر زان جلوه نتوان‌کام دل بردن

Ғубори ман магар аз пеш бардорад ниқобаш ро

غبار من مگر از پیش بردارد نقابش را

Ба ҷои обилаи як ғунча дил дорам дртни водӣ

به جای آبله یک غنچه دل دارم درتن وادی

Надонам бркдомини хори афшонами гулобаш ро

ندانم برکدامین خار افشانم گلابش را

Дарин гулшан мапурсед аз баҳори эътибори ман

درین‌گلشن مپرسید از بهار اعتبار من

Чўгли ойӣна Эй дорам ки хӯн карданд обаш ро

چوگل آیینه‌ای دارم‌که خون‌کردند آبش را

Муҳӣти шарми агроид ба мавҷи нози шухӣҳо

محیط شرم اگرآید به موج ناز شوخیها

Нигаҳ хобондани мижгон буд чашми ҳубобаш ро

نگه خواباندن مژگان بود چشم حبابش را

Гули боғи муҳаббати нози шабнам барнаме дорад

گل باغ محبت ناز شبنم برنمی‌دارد

Намак аз шўрошки хеши баси бошдкбобш ро

نمک‌از شوراشک خویش بس باشدکبابش را

Шикори теғи нозами авҷи иззати фарши иқболам

شکار تیغ نازم اوج عزت فرش اقبالم

Сари афтода Эй дорам ки май бӯсади рикобаш ро

سر افتاده‌ای دارم‌که می‌بوسد رکابش را

Хиромаши мисраи шӯх рамидан дар миён дорад

خرامش مصرع شوخ رمیدن در میان دارد

Нахоҳам рафт агроз худки мегуяд ҷавобаш ро

نخواهم‌رفت اگراز خودکه‌می‌گوید جوابش‌را

Ба завқи имтиҳон оташ задам дрсФҳаҳ ҳастӣ

به‌ذوق امتحان‌آتش زدم درصفحهٔ هستی

Нқти рези шарорӣ чанд дидам интихобаш ро

نقط ریز شراری چند دیدم انتخابش را

Ба ҳар мижгон задани чашмаши тағофул соғарӣ дорад

به‌هر مژگان زدن چشمش تغافل ساغری دارد

Чаҳ махмурӣ чаҳ мастии пардаи бсёрости хобаш ро

چه‌مخموری چه‌مستی پرده‌بسیاراست خوابش‌را

Чунон хушкии сети бедили бҳромконро ки май байнам

چنان‌خشکی‌ست بیدل بحرامکان‌را که‌می‌بینم

Ғубор афшоданӣ чун домани саҳрои саҳобаш ро

غبار افشاندنی چون دامن صحرا سحابش را