Макаш эй офтоб аз фикри зрбрпшти оташ ро

مکش ای آفتاب از فکر زربرپشت آتش را

зи ғифлат май парастӣ чанд чун зардушт , оташ ро

ز غفلت می‌پرستی چند چون زردشت‌، آتش را

Ба тарки зулм , золим барнагардад аз мизоҷи худ

به ترک ظلم‌، ظالم برنگردد از مزاج خود

Ҳамон ахгар будгар ҷамъ гардад мушти оташ ро

همان اخگر بودگر جمع‌گردد مشت آتش را

Машав бо тундхуе аз адуии содаи дили эмин

مشو با تندخویی از عدوی ساده‌دل ایمن

Ки охррўии нарми оби хўоҳдкшти оташ ро

که‌آخرروی نرم آب خواهدکشت آتش را

Ба аҳли сўзкоўши доғи ҷонкоҳӣ ба бори орад

به اهل سوزکاوش داغ جانکاهی به بار آرد

Чўшмъи зрўӣ нодонӣ мазан ангушти оташ ро

چوشمع زروی نادانی مزن انگشت آتش را

Шарори хурдаи зар , хирмани гули рости барқи охир

شرار خردهٔ زر، خرمن‌گل راست برق آخر

Чаро эй ғунчаи беруни нФкнии азмшти оташ ро

چرا ای غنچه بیرون نفکنی ازمشت آتش را

Хаёли алтФотш аз итобам беш май сӯзад

خیال التفاتش از عتابم بیش می‌سوزد

Ба гармӣ фарқ натавон ёфт рўозпшти оташ ро

به‌گرمی فرق نتوان یافت روازپشت آتش را

На танҳо нолаи зинҳории сет аз барқи итоб ӯ

نه‌تنها ناله زنهاری‌ست از برق عتاب او

Ба қадари шуълаи ӣнҷо май дамади ангушти оташ ро

به قدر شعله اینجا می‌دمد انگشت آتش را

Зар аз даст хасон натавон ба ҷузи сахтии ҷдокрдн

زر از دست خسان نتوان به جز سختی جداکردن

Ки беоҳан нахоҳад рехти санги азмшти оташ ро

که بی‌آهن نخواهد ریخت سنگ ازمشت آتش را

Ба саъии зулм кӣ рафъ мазолим мешавад бедил

به سعی ظلم‌کی رفع مظالم می‌شود بیدل

Ба оби хнҷрўшмширнтўони кишти оташ ро

به آب خنجروشمشیرنتوان‌کشت آتش را