Дами сарди баста ба пеши худ чиқадр димоғи фусурдаи ях

دم سرد بسته به پیش خود چقدر دماغ فسرده یخ

Ки ба гарме нашуд ошнои сари воъиз аз задани занах

که به‌گرمیی نشد آشنا سر واعظ از زدن زنخ

Шудаи халқии оинаи дори дайн ба ғурури фитрати айби байн

شده خلقی آینه‌ دار دین به غرور فطرت عیب‌ بین

Сару барги дидаи варии сети ин ки з хол мешимуранд рух

سر و برگ دیده‌وری‌ست این‌که ز خال می شمرند رخ

Ба тасаллии дил бесафо набарӣ змўъзаҳи моҷаро

به تسلی دل بی‌صفا نبری زموعظه ماجرا

Ки зи оби сайли гзки дӯд ба сари ҷароҳати пари всх

که ز آب سیل گزک دود به سر جراحت پر وسخ

Чаҳ сабаб шуд оинаи талаб ки дамид ин ҳамаи тобу таб

چه سبب شد آینهٔ طلب‌ که دمید این همه تاب و تب

Ки параст аз тарабу тъби сари мӯр то ба пари малах

که‌ پر است از طرب و تعب سر مور تا به پر ملخ

зи фусуни олами анкабут умлит кашида ба дому бас

ز فسون عالم عنکبوت املت‌کشیده به دام و بس

Нафасии ду хаймаи нози зан ба таноби пучи гстаҳи нах

نفسی دو خیمهٔ ناز زن به طناب پوچ گسته نخ

зи қазо чаҳ мужда шунидае ки сарат ба фитна кашида Эй

ز قضا چه مژده شنیده‌ای‌ که سرت به فتنه‌ کشیده‌ای

Ба ҷунун агар натанидае раги гардан тўкаҳ карда шх

به جنون اگر نتنیده‌ای رگ گردن توکه‌کرده شخ

Ба каманди кулуфти пеш ва пас нтпӣ чу бедили бихбр

به کمند کلفت پیش و پس نتپی چو بیدل بیخبر

Ту муқайяди нафасӣу бас дигарат чаҳ дом ва куҷост Фх

تو مقید نفسی و بس دگرت چه دام و کجاست فخ