Танагӣ оварда хонаи сайёд
تنگی آورده خانهٔ صیاد
Як ду чок қафас кунед зиёд
یک دو چاک قفسکنید زیاد
Сирони ҷилваи муфти фурсати мост
سیرآن جلوه مفت فرصت ماست
Навбаҳорем чашми бади мрсод
نوبهاریم چشم بد مرساد
Ишқ чун шамъ дар талоши суҷуд
عشق چون شمع در تلاش سجود
Сари моро ба пои мо сар дод
سر ما را به پای ما سر داد
Нафас онаст онкӣ то расед ба лаб
نفس آنست آنکهتا رسید به لب
Гирди мо чун саҳари қиёмати зод
گرد ما چون سحر قیامت زاد
Дили танги охир аз ҷаҳони брдбм
دل تنگ آخر از جهان بردبم
Уқда Эй доштем ва кас накушод
عقده ای داشتیم و کس نگشاد
Бесутун дар ғубори серума кам сет
بیستون در غبار سرمهکم ست
Нола ҳам рафт дар паии Фарҳод
ناله هم رفت در پی فرهاد
Чист шуғли ҷаҳони ҳайронӣ
چیست شغل جهان حیرانی
Хок хӯрдан ба қадари истеъдод
خاک خوردن به قدر استعداد
АзкФ ворисон нарафт бурун
ازکف وارثان نرفت برون
Зари қорун , иморати шаддод
زر قارون، عمارت شداد
Хуфтае зери сақф бе девор
خفتهای زیر سقف بیدیوار
Айши ин хонаи ?ути мубораки бод
عیش این خانهات مبارک باد
Ёри умрии сети ном мо нагирифт
یار عمریستنام ما نگرفت
Ин фаромӯшӣ азкаҳ дорад ёд
این فراموشی ازکه دارد یاد
Номаи дил буд дркФи умед
نامه دل بود درکف امید
Бирка хондам ки боз нафиристод
برکه خواندم که باز نفرستاد
То чароғам расад ба хомӯшӣ
تا چراغم رسد به خاموشی
Ҳамаи шаб серума мекунам эҷод
همه شب سرمه میکنم ایجاد
Гирдами ин на қафас наме ёбад
گردم این نه قفس نمییابد
Гар ба зер пурм кунанд озод
گر به زیرپرمکنند آزاد
Чун сапандам дар оташӣ ки мапурс
چون سپندم در آتشیکه مپرس
Серумаи гирдами агркнми фарёд
سرمه گردم اگرکنم فریاد
Маҳмили шамъ май кашами бедил
محملشمعمیکشمبیدل
Хизмати по ба гарданам афтод
خدمت پا بهگردنم افتاد