То арақ , гулбарги ҳасанати як дўшбнм об дод
تا عرق،گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد
Хонаи хуршеди рахти ноз бар сайлоб дод
خانهٔ خورشید رخت ناز بر سیلاب داد
Кас ба забти дил чаҳ пардозад ки арзи ҷилваи ?ут
کس به ضبط دل چه پردازد که عرض جلوه ات
Ҳайрати ойӣнаро ҳам ҷавҳар симоб дод
حیرت آیینه را هم جوهر سیماب داد
Дар муҳаббати ғофил аз одоб натавон збстн
در محبت غافل از آداب نتوان زبستن
Ҳасани гӯши ҳалқаҳои зулфро ҳам тоб дод
حسن گوش حلقههای زلف را هم تاب داد
Наргиси маст батонро вонкрд аз хоби ноз
نرگس مست بتان را وانکرد از خواب ناز
Онкии ошиқро чу шабнами дида бихўоб дод
آنکه عاشق را چو شبنم دیده بیخواب داد
Ҳарзаи ҷавлон буд саъии ҷустуҷӯҳои умед
هرزه جولان بود سعی جستجوهای امید
Ёс гул карду суроғ матлаб ноёб дод
یاس گلکرد و سراغ مطلب نایاب داد
наметапад халқӣ ба хӯн аз ёди истиғнои ноз
میتپد خلقی به خون از یاد استغنای ناز
Беш азин натавон дами теғи тағофул об дод
بیش ازین نتوان دم تیغ تغافل آب داد
Хоби амнӣ дар ҷаҳон бе тамизии доштам
خواب امنی در جهان بیتمیزی داشتم
Чашми вокрдни серум дар олам асбоб дод
چشم واکردن سرم در عالم اسباب داد
Дошт ғофили саркашӣҳои шабоб аз тоъатам
داشت غافل سرکشیهای شباب از طاعتم
Қомат хам гашта ёди азгўшаҳ миҳроб дод
قامت خمگشته یاد ازگوشهٔ محراب داد
Изтироби шуълаи арзи маснад хокистар аст
اضطرابشعله عرض مسند خاکستر است
Ҳарки рафт азхўиши ибрат бар ман битоб дод
هرکه رفت ازخویش عبرت بر من بیتاب داد
Истиқомат дар мизоҷи офият хӯн карда ам
استقامت در مزاج عافیت خون کردهام
Риштаи умед ман нагусаста натавон тоб дод
رشتهٔ امید من نگسسته نتوان تاب داد
Бетароват буд бедили кӯчаи боғи интизор
بیطراوت بود بیدل کوچهباغ انتظار
Гиряи навмидии охири чашми моро об дод
گریهٔ نومیدی آخر چشم ما را آب داد