Чунин каз тоб май гулбарги ҳасанати шуъла ранг уфтад
چنین کز تاب می گلبرگ حسنت شعلهرنگ افتد
Мусаввир гар кашад нақши ту оташ дар фаранг уфтад
مصور گر کشد نقش تو آتش در فرنگ افتد
Ба дили поеи зан ва бигузар ки бо ин саргаронӣ ҳо
به دل پایی زن و بگذر که با این سرگرانیها
Таъаммул гар кунӣ дар хонаи ойӣна санг уфтад
تأمل گر کنی در خانهٔ آیینه سنگ افتد
Ҷаҳони шӯр нафас дорад зи пос дил машав ғофил
جهان شور نفس دارد ز پاس دل مشو غافل
Ки ин ойӣна ҳргаҳ уфтад аз дастат ба ранг уфтад
که این آیینه هرگه افتد از دستت به رنگ افتد
Ба тадбири сафои тинат золим мабар заҳмат
به تدبیر صفای طینت ظالم مبر زحمت
Сиёҳӣ нест мумкин аз сари доғ паланг уфтад
سیاهی نیست ممکن از سر داغ پلنگ افتد
Моли кори тоқатҳо ба аҷз оварданаст ӣнҷо
مآل کار طاقتها به عجز آوردن است اینجا
Чу ҷавлон мунфаил гардад ба бӯси пой ланг уфтад
چو جولان منفعل گردد به بوس پای لنگ افتد
Агар мардии зи тарки кӣнаи сайд растгорӣ кун
اگر مردی ز ترک کینه صید رستگاری کن
Ба қайд зиҳ намемонад камон чун бехаданг уфтад
به قید زه نمیماند کمان چون بیخدنگ افتد
Таҷаддуд пурфишону ғарраи умри абад бӯдан
تجدد پرفشان و غرهٔ عمر ابد بودن
Ниёз Хизр кун роҳӣ ки дар саҳроӣ банг уфтад
نیاز خضر کن راهی که در صحرای بنگ افتد
зи хоро қӣр меҷӯшанд андӯҳи гарони ҷонӣ
ز خارا قیر میجوشاند اندوه گرانجانی
Арақ май оради он борӣ ки бар дӯш диранг уфтад
عرق میآرد آن باری که بر دوش درنگ افتد
Қаноати соҳил амнаст , афсун тамаъ машну
قناعت ساحل امن است، افسون طمع مشنو
Мабодои киштии дарвеш дар ком наҳанг уфтад
مبادا کشتی درویش در کام نهنگ افتد
Нафас пар мезанад , чун субҳ , дастӣ дар гиребони зан
نفس پر میزند، چون صبح، دستی در گریبان زن
Ки фурсати доман дигар надорад то ба чанг уфтад
که فرصت دامن دیگر ندارد تا به چنگ افتد
Қабули нозанинони тӯҳфае дигар наме хоҳад
قبول نازنینان تحفهای دیگر نمیخواهد
Илоҳӣ чун ҳинои хӯнӣ ки дорам ним ранг уфтад
الهی چون حنا خونی که دارم نیمرنگ افتد
зи ифроти ҳаваси тарсами бизоъат гум кунӣ бедил
ز افراط هوس ترسم بضاعت گم کنی بیدل
Табассуми вақф лаб кун гӯи маоши ханда танг уфтад
تبسم وقف لب کن گو معاش خنده تنگ افتد