Ба рӯй он ҷаҳони ҷилва , як олам ниқоб уфтад
به روی آن جهان جلوه، یک عالم نقاب افتد
Ки чашми хираи байнон дар хаёл офтоб уфтад
که چشم خیرهبینان در خیال آفتاب افتد
Бақадр нафии мо омодааст исботи яктое
بقدر نفی ما آماده است اثبات یکتایی
Каттони чандон ки бориши бугсалад дар моҳтоб уфтад
کتان چندانکه بارش بگسلد در ماهتاب افتد
Марӣзи ишқи тадбири шифоро марг ме донад
مریض عشق تدبیر شفا را مرگ میداند
зи бим сӯхтан ҳайфаст агар оташ дар об уфтад
ز بیم سوختن حیف است اگر آتش در آب افتد
Димоғи лағзиши мисатон хаҷал шуд азФсрднҳо
دماغ لغزش مستان خجل شد ازفسردنها
Нигоҳаши моили шухии сет ёрб дар шароб уфтад
نگاهشمایلشوخیستیارب در شرابافتد
Фусуни гиряи ушшоқи таъси дигар дорад
فسون گریهٔ عشاق تاثیر دگر دارد
Ба фарёди оради оташро сиришкӣ каз кабоб уфтад
به فریاد آرد آتش را سرشکی کز کباب افتد
ДроФтодн ба рӯй икдгр давраст аз огоҳӣ
درافتادن به روی یکدگر دور است از آگاهی
зи мижгони ҳам агар ин иттифоқ уфтад ба хоб уфтад
ز مژگان هم اگر این اتفاق افتد به خواب افتد
Камоли фитрат аз саъии адаб ғофил наме бошад
کمال فطرت از سعی ادب غافل نمیباشد
Ба забт хеш уфтад ҳарқадр дар ришта тоб уфтад
بهضبط خویش افتد هرقدر در رشتهتاب افتد
Ба афсуни қабули халқи токии ҳарза гӯ бошам
به افسون قبول خلق تاکی هرزهگو باشم
Агар ҳарфам ба хок уфтад дуоҳо мустаҷоб уфтад
اگر حرفم به خاک افتد دعاها مستجاب افتد
Дар он водӣ ки ман аз шарми раъное арақ дорам
در آن وادی که من از شرم رعنایی عرق دارم
Чу абр аз хок ҳар гардӣ ки бархезад дар об уфтад
چو ابر از خاک هر گردی که برخیزد در آب افتد
намеҷӯшанд гўҳртинтон бо мавҷи ин дарё
نمیجوشند گوهرطینتان با موج این دریا
Бурун меуфтад аз хати нуқтае кон интихоб уфтад
برون میافتد از خط نقطهایکان انتخاب افتد
Ба худ пардохтани ҳам бар намедорад димоғи ӣнҷо
به خود پرداختن هم بر نمیدارد دماغ اینجا
Сафои табъи инсонӣ ки дар фикр дўоб уфтад
صفای طبع انسانیکه در فکر دواب افتد
Чаҳ имкони сет бе таъсиии афсуни муҳаббат ро
چه امکانست بیتاثیری افسون محبت را
Пари парвонагар болин кунӣ оташ ба хоб уфтад
پر پروانه گر بالین کنی آتش به خواب افتد
Ба ин ҳастӣ зи асбоб дигар тӯҳмати макаши бедил
به این هستی ز اسباب دگر تهمت مکش بیدل
Нафас кам нест он борӣ ки бар дӯш ҳубоб уфтад
نفسکمنیست آنباریکه بر دوش حباب افتد