Касе ки чун мижаи ибрати далел равшанаш уфтад

کسی که چون مژه عبرت دلیل روشنش افتد

Ба хок то нигарад чашми хам ба гарданаш уфтад

به خاک تا نگرد چشم خم به‌گردنش افتد

Хушаст нози таҷарруд ба дида ҳо нафурӯшӣ

خوش است ناز تجرد به دیده‌ها نفروشی

Хиҷолатаст ки исои назар ба сӯзанаш уфтад

خجالت است که عیسی نظر به سوزنش افتد

Ғубори саъии маош он қадр махоҳ фароҳам

غبار سعی معاش آنقدر مخواه فراهم

Ки инфеъоли табиат ба фикр рафтанаш уфтад

که انفعال طبیعت به فکر رفتنش افتد

Дарин муҳӣт расад мавҷи мо ба мансаби гавҳар

درین محیط رسد موج ما به منصب ‌گوهر

Дамӣ ки навбати дандон ба дил фишурданаш уфтад

دمی که نوبت دندان به دل فشردنش افتد

Ба хушк пора бисозед каз таматтуъи дунё

به خشک پاره بسازید کز تمتّع دنیا

Гудоз шамъ хӯрд ҳаркии нон ба равғанаш уфтад

گداز شمع خورد هرکه نان به روغنش افتد

Карими дасти ниёзад ба поси нисбати ҳиммат

کریم دست نیازد به پاس نسبت همّت

Мабодои чини сростин ба доманаш уфтад

مباد چینِ سرِ آستین به دامنش افتد

Видоъи умри тариқи ҳароми ноз ту дорад

وداع عمر طریق حرام ناز تو دارد

Қиёматаст агар чашми кас ба рафтанаш уфтад

قیامت‌ است اگر چشم کس به رفتنش افتد

Ба хоксории хешами амидҳост ки шояд

به خاکساری خویشم امیدهاست که شاید

Ғалат ба серума кунад чун нигоҳ бар маниш уфтад

غلط به سرمه کند چون نگاه بر منش افتد

зи номи ҷоҳ ҳазар кун мабод нақши нигинаш

ز نام جاه حذر کن مباد نقش نگینش

Ба нақб қабр кашад то ҳавас ба канданаш уфтад

به نقب قبر کشد تا هوس به کندنش افتد

Иродаи шиква дил нест лек решаи улфат

اراده شکوهٔ دل نیست لیک ریشهٔ الفت

зи донае аи сет ки оташ ба соз хирманаш уфтад

ز دانه‌ای ا‌ست‌ که آتش به ساز خرمنش افتد

Ба поси роз муҳаббат гудохт тоқати бедил

به پاس راز محبت ‌گداخت طاقت بیدل

Ки то сар мижа ҷунбад ҷигар ба доманаш уфтад

که تا سر مژه جنبد جگر به دامنش افتد