Адаб чаҳ чора кунад чун фузул уфтад

ادب چه چاره کند چون فضول افتد

Ба ҷои узр дил овардаам қабул уфтад

به جای عذر دل آورده‌ام قبول افتد

Ба хок хуфт дртни раҳи ҳазор қофилаи ашк

به خاک خفت درتن ره هزار قافله اشک

Мбодкс ба ғубори дил малул уфтад

مبادکس به غبار دل ملول افتد

Тараҳҳумаст барони тоири шикастаи қафас

ترحم است برآن طایر شکسته قفس

Ки ҳамчуи шамъи проФшониаш ба нӯл уфтад

که همچو شمع پرافشانی‌اش به نول افتد

Ситам ба ваҷди дил аз забт нола натавон кард

ستم به وجد دل از ضبط ناله نتوان کرد

Чу нағма хатм шавад зарб бар усӯл уфтад

چو نغمه ختم شود ضرب بر اصول افتد

Ба коргоҳи ҳавас аз ситами шарикӣ чанд

به‌کارگاه هوس از ستم شریکی چند

Қиёматаст ки оташ ба дашт ғӯл уфтад

قیامت است‌که آتش به دشت غول افتد

зи об дида гирифтам айёри шебу шабоб

ز آب دیده گرفتم عیار شیب و شباب

Ки ҳар чаҳ гул кунад аз абр бар фусӯл уфтад

که هر چه ‌گل ‌کند از ابر بر فصول افتد

Хиради вадиати авҳом барнаме дорад

خرد ودیعت اوهام برنمی‌دارد

Ба ранҷи бори амонати магар ҷҳўл уфтад

به رنج بار امانت مگر جهول افتد

Чу мавҷи гавҳарам аз дили гузаштан осон нест

چو موج ‌گوهرم از دل ‌گذشتن آسان نیست

Чу ришта хӯрд гиреҳи кӯтаҳӣ ба тӯл уфтад

چو رشته خورد گره‌ کوتهی به طول افتد

Сиррӣ кашидае омода гиребон бош

سری کشیده‌ای آمادهٔ گریبان باش

Ба поя Эй нараседӣ ки бенузул уфтад

به پایه‌ای نرسیدی که بی‌نزول افتد

Мбози бедил аз авҳоми нақди истиғно

مباز بیدل از اوهام نقد استغنا

Муроди кӯ ки касе дар ғам ҳусӯл уфтад

مراد کو که کسی در غم حصول افتد