зи нанги миннати роҳат ба маргам кор ме уфтад
ز ننگ منت راحت به مرگم کار میافتد
Ҳамагар соя уфтад бар серум девор ме уфтад
همهگر سایه افتد بر سرم دیوار میافتد
Димоғ нозукӣ дорам ҳароҷатпарвар ишқам
دماغ نازکی دارم حراجت پرور عشقم
Агар бар буии гули по май нуҳум бар хор ме уфтад
اگر بر بویگل پا مینهم بر خار میافتد
Ҷунуни худфурӯшӣ бскаҳ дорад гармии дукон
جنون خودفروشی بسکه دارد گرمی دکان
з ҳар ҷинси оташи дигари дарин бозор ме уфтад
ز هر جنس آتش دیگر درین بازار میافتد
Матоъии ҷуз сбкрўҳӣ надорад корвони ман
متاعی جز سبکروحی ندارد کاروان من
Ҳамин рангаст агар бар дӯши шамъам бор ме уфтад
همین رنگست اگر بر دوش شمعم بار میافتد
Мизоҷи нотавонон эминаст аз офати имкон
مزاج ناتوانان ایمن است از آفت امکان
Агар бар санг уфтад соя беозор ме уфтад
اگر بر سنگ افتد سایه بیآزار میافتد
Қазои рабтӣ дигар додааст бо ҳам куфру имон ро
قضا ربطی دگر داده است با هم کفر و ایمان را
зи худ ҳам май Ромадгар сбҳаҳ безуннор ме уфтад
ز خود هم میرمد گر سبحه بیزنار میافتد
Нахустин саъии рӯзии фикри рӯзӣ хор ме бошад
نخستین سعی روزی فکر روزی خوار میباشد
Нигоҳи донаи пеш аз ри ишаҳ бар минқор ме уфтад
نگاه دانه پیش از ریشه بر منقار میافتد
Нишоед нуктаи санҷонро забон дар коми дуздӣдан
نشاید نکتهسنجان را زبان در کام دزدیدن
Наво дар сикта мерад чун гиреҳ дар тор ме уфтад
نوا در سکته میرد چون گره در تار میافتد
Макун сӯии фалаки мижгони баланд эй шамъи ноқиси пай
مکن سوی فلک مژگان بلند ای شمع ناقصپی
Ки зери пои саропои ту бо дастор ме уфтад
که زیر پا سراپای تو با دستار میافتد
зи як дами тӯҳмати эҷоди расвои қиёмати шӯ
ز یک دم تهمت ایجاد رسوای قیامت شو
Ба дӯши ин бор чун бардоштӣ душвор ме уфтад
به دوش این بار چون برداشتی دشوار میافتد
Қафои мурдагони номурда бояд рафт дргўрм
قفای مردگان نامرده باید رفت درگورم
Чаҳ созами хоки ин раҳ бар серум бисёр ме уфтад
چه سازم خاک این ره بر سرم بسیار میافتد
Ду рӯзӣ бо ғаму ранҷи ҳаводис сабр кун бедил
دو روزی با غم و رنج حوادث صبر کن بیدل
Ҷаҳони охир чу ашк аз дидаи ?ут якбор ме уфтад
جهان آخر چو اشک از دیدهات یکبار میافتد