Дил аз найранги огоҳӣ ба чандин пеша ме уфтад

دل از نیرنگ آگاهی به چندین پیشه می‌افتد

Гиреҳ аз дона чун вошд ба дом реша ме уфтад

گره از دانه چون واشد به دام ریشه می‌افتد

Ду то шӯ дар хаёл ӯ ки саъии кӯҳкани ӣнҷо

دو تا شو در خیال او که سعی‌ کوهکن اینجا

Кашад то сӯрати ширин ба пой теша ме уфтад

کشد تا صورت شیرین به پای تیشه‌ می‌افتد

Надорад маҳфили дайру ҳарами парвонае дигар

ندارد محفل دیر و حرم پروانه‌ای دیگر

Ба ҳар оташи ҳамон як шавқи ҳасрат пеша ме уфтад

به‌ هر آتش همان یک شوق حسرت‌پیشه‌ می‌افتد

зи дарди ноқбўлиҳои аҳл дил машав ғофил

ز درد ناقبولیهای اهل دل مشو غافل

Ки май ҳам нола дорад то зи чашм шиша ме уфтад

که می هم ناله دارد تا ز چشم شیشه می‌افتد

Надонам кист Хизр мақсад оворагеҳоем

ندانم کیست خضر مقصد آوارگیهایم

Ки ҳар ҷо май рӯми роҳами ҳамон дар беша ме уфтад

که هر جا می‌روم راهم همان در بیشه‌ می‌افتد

Баннои ишқи таъмири ҳавасҳо барнаме дорад

بنای عشق تعمیر هوسها برنمی‌دارد

Ниҳоли шуълагар обаши диҳӣ аз реша ме уфтад

نهال شعله‌ گر آبش دهی از ریشه می‌افتد

Ба ин кулуфт намедонам ки басти аҷзои мазмунам

به این‌ کلفت نمی‌دانم‌ که بست اجزای مضمونم

Ки аз ёдами гиреҳ дар ришта андеша ме уфтад

که از یادم گره در رشتهٔ اندیشه می‌افتد

Таҳайюри бол ва пар шуд шухии назораи мо ро

تحیر بال و پر شد شوخی نظارهٔ ما را

Чу дил ойӣна гардад пари тамошо пеша ме уфтад

چو دل آیینه ‌گردد پر تماشا پیشه می‌افتد

Ба ҳар ҷо ?наргаст аз ҷайби мастии сари буруни орад

به هر جا نرگست از جیب مستی سر برون آرد

Шикасти ранги саҳбои дрбноӣ шиша ме уфтад

شکست رنگ صهبا دربنای شیشه می‌افتد

Ҷаҳон аз партави ишқат чироғон шуд ки ҳар хорӣ

جهان از پرتو عشقت چراغان شد که هر خاری

Ба шамъӣ мерасад , чун оташи андар беша ме уфтад

به‌ شمعی می‌رسد، چون آتش اندر بیشه‌ می‌افتد

Чунон дар бесутуни синаи гарми ковушами бедил

چنان در بیستون سینه‌ گرم‌ کاوشم بیدل

Ки хӯн аз нохуни ман чун шарор аз теша мё фитад

که خون از ناخن من چون شرار از تیشه میا‌فتد