Ҳамин дунёсти конҷомши қиёмати парда дар гардад
همین دنیاست کانجامش قیامت پردهدر گردد
Дамади пушти варақ аз сафҳаи ҳангомӣ ки баргардад
دمد پشت ورق از صفحه هنگامیکه برگردد
Мижа барбанду фориғи шӯи зи макрӯҳоти ин маҳфил
مژه بربند و فارغ شو ز مکروهات این محفل
Тағофул олимӣ дорад ки айби онҷо ҳунар гардад
تغافل عالمی دارد که عیب آنجا هنر گردد
зи иқбол адаб кун бе халали бунёди иззат ро
ز اقبال ادبکن بیخلل بنیاد عزت را
Ба дарёи қатра чун хушкӣ ба худ бандад , гҳргрдд
به دریا قطره چون خشکی به خود بندد،گهرگردد
Муҳайёӣ хиҷолат бош агар азми сухани дорӣ
مهیای خجالت باش اگر عزم سخن داری
Қалам ҳаргоҳ гардад моили таҳрир , тргрдд
قلم هرگاه گردد مایل تحریر، ترگردد
Мапиндор аз дрштиҳои табъи осони буруни ое
مپندار از درشتیهای طبع آسان برون آیی
Ба сад тӯфони рсдкҳсор то сангии шрргрдд
به صد توفان رسدکهسار تا سنگی شررگردد
Ба осонии ҳубобати пои баровардаи сет аз доман . .
به آسانی حبابت پا برآوردهست از دامن ..
Ба худ боли андакии дигркаҳи мағз аз сар ба дргрдд
به خود بال اندکی دیگرکه مغز از سر بهدرگردد
Камоли хоҷагӣ дар раҳни суф ва атласаст ӣнҷо
کمال خواجگی در رهن صوف و اطلس است اینجا
Агар инаст иззати одамии он ба ки хргрдд
اگر این است عزت آدمی آن بهکه خرگردد
Дар ин маҳфил ки чун ойӣна ом афтод бе дардӣ
در این محفل که چون آیینه عام افتاد بیدردی
Ту ҳам вокрдаҳ эй чашмӣ ки мумкин нест тргрдд
تو هم واکردهای چشمی که ممکن نیست ترگردد
Ғам дигар надорад шамъи ғайр аз доғи суҳбатҳо
غم دیگر ندارد شمع غیر از داغ صحبتها
Шабӣ дар шаб ниҳон дорам мабод ин шаб саҳар гардад
شبی در شب نهان دارم مباد این شب سحر گردد
Чаҳ имконаст гардун аз шикаст мо шавад ғофил
چه امکان استگردون از شکست ما شود غافل
Магари даврии рсдкоини Асияи ҷои дгргрдд
مگر دوری رسدکاین آسیا جای دگرگردد
Чу шамъами он қадари мамнӯни побарҷоеи ҳиммат
چو شمعم آن قدر ممنون پابرجایی همّت
Ки ранг аз чеҳраи мангар пурди баргард сар гардад
که رنگ از چهرهٔ منگر پرد برگرد سر گردد
зи баси парвонаи фурсати камӣниҳои парвозам
ز بس پروانهٔ فرصت کمینیهای پروازم
Нафасгар доман ифшоанд чу субҳами бол ва пургардад
نفسگر دامن افشاند چو صبحم بال و پرگردد
Ҳавои олами дидору худдорӣ чаҳ ҳарфаст ин
هوای عالم دیدار و خودداری چه حرف است این
Чу акси ойӣнаи ӣнҷо то қиёмати дарба дар гардад
چو عکس آیینه اینجا تا قیامت دربهدر گردد
Надорад қосидат то ҳашари ҷузи рӯ бар қафо рафтан
ندارد قاصدت تا حشر جز رو بر قفا رفتن
Паёмат бо ки гуяд он ки аз пеши ту баргардад
پیامت با که گوید آنکه از پیش تو برگردد
Саводи он табассум нест кашфи ҳечкас бедил
سواد آن تبسم نیستکشف هیچکس بیدل
Магари ин хати мубҳамро лабаши пару збргрдд
مگر این خط مبهم را لبش پر و زبرگردد