Дар ин гулшани кадомин шуъла бо ин тоб ме гардад

در این ‌گلشن ‌کدامین شعله با این تاب می‌گردد

Ки аз шабнам ба чашми лолау гул об ме гардад

که از شبنم به چشم لاله و گل آب می‌گردد

Далели оҷизон бо дард дорад нисбати хосӣ

دلیل عاجزان با درد دارد نسبت خاصی

Ғурури саҷдаи моили сӯрат миҳроб ме гардад

غرور سجده مایل صورت محراب می‌گردد

Кафи хокистарӣ бар чеҳра дорад шуълаи шавқам

کف خاکستری بر چهره دارد شعلهٔ شوقم

Чу қамарии ваҳшатам дар парда санҷоб ме гардад

چو قمری‌ وحشتم‌ در پردهٔ سنجاب می‌گردد

Гудози омода кам фурсатӣ дар бар дилӣ дорам

گداز آمادهٔ کم فرصتی در بر دلی دارم

Ки ҳамчун ашк то бепарда гардад об ме гардад

که همچون اشک تا بی‌پرده گردد آب می‌گردد

Ба кӯшиши решаеро ме тавон сози чаман кардан

به‌ کوشش ‌ریشه‌ای را می‌توان ساز چمن‌ کردن

Нафас аз пари заданҳо олам асбоб ме гардад

نفس از پر زدنها عالم اسباب می‌گردد

зи битобии чароғи хилват дил кардаам равшан

ز بیتابی چراغ خلوت دل‌ کرده‌ام روشن

Таҷаллии фарши ин ойӣна аз симоб ме гардад

تجلی فرش این آیینه از سیماب می‌گردد

Гудозами обёри ҷилва маъшӯқ ме бошад

گدازم آبیار جلوهٔ معشوق می‌باشد

Каттон май сӯзаду хокистараш маҳтоб ме гардад

کتان می‌سوزد و خاکسترش مهتاب می‌گردد

Ба урёнӣ баланд афтод аз баси муддаои ман

به عریانی بلند افتاد از بس مدعای من

Гиребони ҳам ба дастам матлаб ноёб ме гардад

گریبان هم به دستم مطلب نایاب می‌گردد

Ба тўФи баҳри раҳмат май барам хошоки исёнӣ

به‌ طوف بحر رحمت می‌برم خاشاک عصیانی

Ҳуҷуми ашк агар набӯд арақ сайлоб ме гардад

هجوم اشک اگر نبود عرق سیلاب می‌گردد

Қумош арз ҳастӣ тору пуд ғифлатӣ дорад

قماش عرض هستی تار و پود غفلتی دارد

Ки чун махмал агар мижгони гушойӣ хоб ме гардад

که چون ‌مخمل اگر مژگان گشایی خواب می‌گردد

Ба тамкин май расонади инфеъоли ҳарзаи ҷавлонӣ

به تمکین می‌رساند انفعال هرزه جولانی

Ҳавои эҷод шабнам мекунад чун об ме гардад

هوا ایجاد شبنم می‌کند چون آب می‌گردد

Ҷунунами даштро ҳамчашм дарё мекунад бедил

جنونم دشت را همچشم‌دریا می‌کند بیدل

зи ҷӯши ашки ман то нақш погрдоб ме гардад

ز جوش اشک من تا نقش پاگرداب می‌گردد