Гар , дамӣ , бӯс кафат гардад муяссари теғ ро

گر، دمی‌، بوس کفت‌گردد میسر تیغ را

То абади рагҳои гул болад зи ҷавҳари теғ ро

تا ابد رگهای‌گل بالد ز جوهر تیغ را

Азкдўрт барнаме ояд мизоҷи кӣнаи ҷӯ

ازکدورت برنمی‌آید مزاج کینه‌جو

Бештар дорад ҳамин зангор дар бар теғ ро

بیشتر دارد همین زنگار در بر تیغ را

эй ки дории сирглзори шаҳодат дар хаёл

ای‌که داری سیرگلزار شهادت در خیال

Боядат аз шавқ зад чун сабзаи брсртиғ ро

بایدت‌از شوق زد چون سبزه برسرتیغ‌را

Айши хоҳии сайди офати шока монанди ҳилол

عیش خواهی صید آفت شوکه مانند هلال

Чарх абрўмӣ кунад брчшми соғртиғ ро

چرخ ابرومی‌کند برچشم ساغرتیغ را

Пардаи найранги тӯфон буд шавқи бсмлм

پردهٔ نیرنگ توفان بود شوق بسملم

Хӯнами охркрди бозуии шиновари теғ ро

خونم آخرکرد بازوی شناور تیغ را

То магар якбора гардад қатъ роҳ ҳастӣ ам

تا مگر یکباره‌گردد قطع راه هستی‌ام

Чун дам миқроз мехоҳам ду пайкари теғ ро

چون دم مقراض می‌خواهم دو پیکر تیغ را

Мавҷ тӯфон мезанад ҷӯй ба дрёмтсл

موج توفان می‌زند جوی به‌دریامتصل

Ҷавҳари дигар буд дар дасти ҳайдари теғ ро

جوهر دیگر بود در دست حیدر تیغ را

Ҳаркиро дил аз ғборкинаҳи ҷӯӣҳо тиҳии сет

هرکه را دل از غبارکینه‌جوییها تهی‌ست

намекашад ҳамчун ниёами осӯда дар бртиғ ро

می‌کشد همچون نیام آسوده در برتیغ را

Дил ба умед талофӣ метапад амокҷост

دل به امید تلافی می‌تپد اماکجاست

Он қадри захмӣ ки хобоанд ба бстртиғ ро

آنقدر زخمی‌که خواباند به بسترتیغ را

Бедил аз ҳрмсръми мавҷ назокат ме чакад

بیدل از هرمصرعم موج نزاکت می‌چکد

Кардаам рангин ба хӯни сайди лоғртиғ ро

کرده‌ام رنگین به خون صید لاغرتیغ را

Хониш
ғзл шморҳ 95 — ъндлӣб