Лаъли лаб ӯ икдм бар ҳолам агар хандад
لعل لب او یکدم بر حالم اگر خندد
То ҳашари ғубори ман бар об гуҳар хандад
تا حشر غبار من بر آبگهر خندد
Беҷилва ӯ то чанд аз сирглу шабнам
بیجلوهٔ او تا چند از سیرگل و شبنم
Ашками з назар ҷӯшад доғам ба ҷигар хандад
اشکم ز نظر جوشد داغم به جگر خندد
Як ханда ӯ барқи бунёди ду олам шуд
یک خندهٔ او برق بنیاد دو عالم شد
Дигар чаҳ балои резадгар бор дигар хандад
دیگر چه بلا ریزد گر بار دگر خندد
Ҷӯши чаман аз хиҷлат дар ғунчаи нафаси дуздад
جوش چمن از خجلت در غنچه نفس دزدد
Онҷо ки гули доғам аз оҳ саҳар хандад
آنجا که گل داغم از آه سحر خندد
Як шабнам аз ин гулшан бечашм тамошо нест
یک شبنم از این گلشن بیچشم تماشا نیست
Чандон ки ҳаё болад сомон назар хандад
چندانکه حیا بالد سامان نظر خندد
Ёди дами шамшерат ҳарҷо чаман ороед
یاد دم شمشیرت هرجا چمن آراید
Чун шамъ саропоем як рафтан сар хандад
چون شمع سراپایم یک رفتن سر خندد
Афсурдагии дилро аз оҳи гушоиши кӯ
افسردگی دل را از آه گشایش کو
Сангаст ва ҳамон кулуфт ҳарчанд шарар хандад
سنگ است و همانکلفت هرچند شرر خندد
Аз чархи камони пайкар бо ваҳми тасаллии шӯ
از چرخ کمان پیکر با وهم تسلی شو
Кам нест аз ин хонаи як ҳалқа дар хандад
کم نیست از این خانه یک حلقهٔ در خندد
Онҷо ки зи ҳам резади чори оинаи имкон
آنجا که ز هم ریزد چار آینهٔ امکان
Як ҷабҳаи таслимами сдгл ба сипар хандад
یک جبههٔ تسلیمم صدگل به سپر خندد
Аз хиҷлати бидрдӣ доғ аст саропоем
از خجلت بیدردی داغ است سراپایم
Мижгон ба арақи гирам то дида тар хандад
مژگان به عرقگیرم تا دیدهٔ تر خندد
Беҷилва ӯ беди ли зини боғ чаҳ гул чӣанд
بیجلوه او بیدل زین باغ چه گل چیند
Дар кисвати чоки дил чун субҳ магар хандад
در کسوت چاک دل چون صبح مگر خندد