Ҳавас дар мазраъи омоли гӯи сад хирмани анборад

هوس در مزرع آمال‌ گو صد خرمن انبارد

Шарори коғази мо рбзши тухм дигар дорад

شرار کاغذ ما ربزش تخم دگر دارد

Ғубор гуфтугӯ бинишон мабодои фитнаи ангезӣ

غبار گفتگو بنشان مبادا فتنه انگیزی

Нафасҳо рафтаи рафтаи шӯри маҳшари бор май орад

نفسها رفته رفته شور محشر بار می‌آرد

Ҷалоли ишқи охир серума созад шӯри имкон ро

جلال ‌عشق آخر سرمه سازد شور امکان را

зи барқи ғайрати оташи Нитсаатон нола нагузорад

ز برق غیرت آتش نیستان ناله نگذارد

Ҷаҳони маҳкӯм тақдираст бояд дошт мағрураш

جهان محکوم‌تقدیر است باید داشت مغرورش

Агар нохуни зи қудрати дами зндгўи пушти худ хорад

اگر ناخن ز قدرت دم زندگو پشت خود خارد

Чаҳ гул хирман кунем аз решаҳои нақши пешонӣ

چه‌گل خرمن‌کنیم از ریشه‌های نقش پیشانی

Арақи дрмзръи биҳосли мо ханда май корд

عرق درمزرع بیحاصل ما خنده می‌کارد

Шикасти шиша барҳам мезанад ҳангомаи мисатон

شکست‌شیشه برهم می‌زند هنگامهٔ مستان

Касе аз имтиҳон ёрб дили моро ниёзорад

کسی از امتحان یارب دل ما را نیازارد

Ба ин завқи тараб каз ҳасрат дидор лабрезем

به این ذوق طرب کز حسرت دیدار لبریزیم

Нигаҳ хоҳад чакидангартарӣ домонами Афшорад

نگه خواهد چکیدن گر تری دامانم افشارد

Ҷунуни машраби парвона Эй дорам ки аз мастӣ

جنون مشرب پروانه‌ای دارم‌که از مستی

Занад оташ ба хешу сайқали ойӣнаи пиндорад

زند آتش به خویش و صیقل آیینه پندارد

Мижаи ҳрҷогшўдми сайри найранг дуе кардам

مژه هرجاگشودم سیر نیرنگ دویی‌کردم

Бабандам чашм то аз роҳи нам ойӣна бардорад

ببندم چشم تا از راه نم آیینه بردارد

Нимув аз реша беъушрат мо мекашад гардан

نمو از ریشهٔ بی‌عشرت ما می‌کشد گردن

Вагарнаи абри ин водии сари афканда май борад

وگرنه ابر این وادی سر افکنده می‌بارد

Чу ғифлат ғофилем аз ғифлати аҳволи худ бедил

چو غفلت غافلیم از غفلت احوال خود بیدل

Фаромӯшӣ , фаромӯшӣ ба ёдкс наме орад

فراموشی‌، فراموشی به یادکس نمی‌آرد