Ишқ ҳарҷо шавед аз дилҳо ғубори ранг ро

عشق هرجا شوید از دل‌ها غبار رنگ را

Реги зироби хандонади шарори санг ро

ریگ زیر آب خنداند شرار سنگ را

Грдли мо як ҷараси оҳанг битобӣ кунад

گر دل ما یک جرس آهنگ بی‌تابی‌ کند

Гирди чандин корвон созад шикасти ранг ро

گرد چندین کاروان سازد شکست رنگ را

Шухии мизроби мутрибгар ба ин кайфият аст

شوخی مضراب مطرب گر به این کیفیت‌ است

Косаи тнбўр мастӣ медиҳад оҳанг ро

کاسهٔ تنبور مستی می‌دهد آهنگ را

намешавад дандони зулми азкндгштни тезтар

می‌شود دندان ظلم از کند گشتن تیزتر

Арра бедона чун гардад бабради санг ро

اره بی‌دندانه چون گردد، ببُرَّد سنگ را

Дрҳботу мавҷи ин дрётФоўт беш нест

در حباب و موج این دریا تفاوت بیش نیست

Андакӣ бодаст дар сари соҳиби авранг ро

اندکی باد است در سر صاحب اورنگ را

Як шрррнги вафои азҳичи дил равшан нашуд

یک شرر رنگ وفا از هیچ دل روشن نشد

Шамъи хомӯшии сети ин ғмхонаҳҳои танг ро

شمع خاموشی‌ست این غمخانه‌های تنگ را

Ваҳм меболад дар ӣнҷо , ақли кӯ , фитрати кадом

وهم می‌بالد در اینجا، عقل‌کو، فطرت‌کدام

Мазраъи мо биштрсрсбз дорад банг ро

مزرع ما بیشتر سرسبز دارد بنگ را

Барқи ваҳшати корвон бе нишонеи манзилам

برق وحشت‌ کاروان بی‌نشانی منزلم

Дар нахустин гом май сӯзами раҳу фарсанг ро

در نخستین گام می‌سوزم ره و فرسنگ را

Оқибат аз заъфи перии нолаи мо ашк шуд

عاقبت از ضعف پیری نالهٔ ما اشک شد

Сарнигӯнӣ брзмин зад нағмаи ин чанг ро

سرنگونی بر زمین زد نغمهٔ این چنگ را

Сайри боғи хўднмоииҳо агар манзур нест

سیر باغ خودنمایی‌ها اگر منظور نیست

Сабзаи бом ва дар ойӣна май дони занг ро

سبزهٔ بام و در آیینه می‌دان زنگ را

Гавҳарам нашнохт бедили қадари дарёи машрабӣ

گوهرم نشناخت بیدل قدر دریا مشربی

Корҳо бо худ фитод охрмни дилтанг ро

کارها با خود فتاد آخر من دلتنگ را

Хониш
ғзл шморҳ 97 — ъндлӣб