Гркнм бо ин сари пуршӯри болини санг ро

گر کنم با این سر پرشور بالین سنگ را

Аз шррпрўози хўоҳдгшти тамкини санг ро

از شرر پرواز خواهد گشت تمکین سنگ را

Ман ба дарди норасоӣҳо чаҳ сони дуздами нафас

من به درد نارسایی‌ها چه‌سان دزدم نفس

намекунад бедасту поеи нолаи талқини санг ро

می‌کند بی‌دست و پایی ناله تلقین سنگ را

Аз ҷасади ранги гудози дил тавон дид ошкор

از جسد رنگ گداز دل توان دید آشکار

Гршўди доман ба хӯни лаъли рангини санг ро

گر شود دامن به خون لعل رنگین سنگ را

Чун сдоҳркс ба рангӣ меравад зини кӯҳсор

چون صدا هرکس به رنگی می‌رود زین کوهسار

Оташам фаҳмид охири хонаи зини санг ро

آتشم فهمید آخر خانهٔ زین سنگ را

Аз шикасти мо садоӣ шиква натавон ёфтан

از شکست ما صدای شکوه نتوان یافتن

Шишаи аинҷомии кушояди лаб ба таҳсини санг ро

شیشه اینجا می‌گشاید لب به تحسین سنگ را

Дидаи бедорро хоби гарон зебанда нест

دیدهٔ بیدار را خواب گران زیبنده نیست

эй шррто чанд хоҳӣ кард болини санг ро

ای شرر تا چند خواهی کرد بالین سنگ را

Сози ин кҳсори ғайр аз нола оҳангӣ надошт

ساز این کهسار غیر از ناله آهنگی نداشت

Орамидан аинқдрҳокрди сангини санг ро

آرمیدن این‌قدرها کرد سنگین سنگ را

Софии дили муфт айшаст аз ҳасади прҳизкн

صافی دل مفت عیش است از حسد پرهیز کن

Ҳуш агар ҷомат диҳад бршишаҳи мгзини санг ро

هوش اگر جامت دهد بر شیشه مگزین سنگ را

Файзи савдои машрабон аз бас ки ом фитода аст

فیض سودامشربان از بس که عام افتاده است

Хӯн маҷнӯн мекунад домони гулчини санг ро

خون مجنون می‌کند دامان گلچین سنگ را

Золим аз сози ҳасад бедастгоҳ айш нест

ظالم از ساز حسد بی دستگاه عیش نیست

Аз шарари доими чироғон дар диласт ин санг ро

از شرر دایم چراغان در دل است این سنگ را

То нафас дорад тараддуди ҷисмро саргаштагии сет

تا نفس دارد تردد جسم را سرگشتگی‌ست

То наёсоед фалохан нест таскини санг ро

تا نیاساید فلاخن نیست تسکین سنگ را

Грҳмаҳи брхоки печиди ишқи ҳасани оради бурун

گر همه بر خاک پیچید عشق حسن آرد برون

Кӯшиши Фарҳоди охркрди ширини санг ро

کوشش فرهاد آخر کرد شیرین سنگ را

Офиятҳо нест ғайр аз пардаи сози шикаст

عافیتها نیست غیر از پردهٔ ساز شکست

Шиша мебинад нигоҳи оқибати байни санг ро

شیشه می‌بیند نگاه عاقبت‌بین سنگ را

Хоб ғифлат мешавад подри рикоб аз мавҷи ашк

خواب غفلت می‌شود پا در رکاب از موج اشک

Дар миёни об бедил нест тамкини санг ро

در میان آب بیدل نیست تمکین سنگ را

Хониш
ғзл шморҳ 98 — ъндлӣб