Ҳирсат он нест ки маргаши зи ҳаваси водорад

حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

ДркФн низ ҳамон доман дунё дорад

درکفن نیز همان دامن دنیا دارد

Зини чамани барг гулӣ нест нигараданд ранг

زین چمن برگ گلی نیست نگرداند رنگ

Бохабар бош ки имрӯзи ту фардо дорад

باخبر باش که امروز تو فردا دارد

Ҳама аз ҷилва ба андоз тағофул зада ем

همه از جلوه به انداز تغافل زده‌ایم

Ончии нодида тавон дид тамошо дорад

آنچه نادیده توان دید تماشا دارد

Ҷода дар домани саҳрои маломати чокии сет

جاده در دامن صحرای ملامت چاکی‌ست

Ки сари бахяи зи нақши қадам мо дорад

که سر بخیه ز نقش قدم ما دارد

Дами теғ ту нашуд мунфаили азкштни мо

دم تیغ تو نشد منفعل ازکشتن ما

Хӯни ошиқ чиқадр об гуворо дорад

خون عاشق چقدر آب گوارا دارد

Сояи гум шудаи маҳви назар хуршед аст

سایهٔ‌گم شده محو نظر خورشید است

Ҳаркии з хеш равад дар чаманат ҷо дорад

هرکه ز خویش رود در چمنت جا دارد

Лола дар домани ин дашт ба тӯфон зада аст

لاله در دامن این دشت به توفان زده است

Ёси маҷнӯни чқдргрд сувидо дорад

یاس مجنون چقدرگرد سویدا دارد

Мақсади нолаи дил аз ман мадҳуш мапурс

مقصد نالهٔ دل از من مدهوش مپرس

Шавқ маст аст надонам чаҳ тақозо дорад

شوق مست است ندانم چه تقاضا دارد

Мункири ваҳшати мо сӯхта ҷонон нашӯй

منکر وحشت ما سوخته‌جانان نشوی

Шуъла дар болу пари рехта анқо дорад

شعله در بال و پر ریخته عنقا دارد

Мо ва ман нағмаи қонӯн хаёласт аинҷ

ما و من نغمهٔ قانون خیال است اینج

Асар ҳастӣ мо қатра ба дарё дорад

اثر هستی ما قطره به دریا دارد

Лафз гул кардае ойӣна маънӣ баргир

لفظ‌ گل‌ کرده‌ای آیینهٔ معنی برگیر

Парии исмии сет ки аз шиша мсмо дорад

پری اسمی‌ست‌که از شیشه مسما دارد

Раҳрав аз ранҷи сафар чора надорад бедил

رهرو از رنج سفر چاره ندارد بیدل

Мавҷ , доими зи ҳубоби обила по дорад

موج‌ ، دایم ز حباب آبلهٔ پا دارد