Навбаҳорасту ҷаҳони сайр чаманҳо дорад

نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

Вазъи девонаи мо низ тамошо дорад

وضع دیوانهٔ ما نیز تماشا دارد

Дил агар соф шуд аз захми забон эмин бош

دل اگر صاف شد از زخم زبان ایمن باش

Домани оина аз хор чаҳ парво дорад

دامن آینه از خار چه پروا دارد

Асари нолаи ушшоқи з ҳар соз махоҳ

اثر نالهٔ عشاق ز هر ساز مخواه

Ин навоеи сет ки дар пардаи дил ҷо дорад

این نوایی‌ست که در پردهٔ دل جا دارد

Адаби ишқ агар монеъ шухӣ нашавад

ادب عشق اگر مانع شوخی نشود

Хоки мо марҳами носур сурайё дорад

خاک ما مرهم ناسور ثریا دارد

Ҳечкас рамзи сувидои дил мо нишкофт

هیچکس رمز سویدای دل ما نشکافت

Нафаси сӯхтаи лола муаммо дорад

نفس سوختهٔ لاله معما دارد

Олам аз ҳарзаи дуӣ ӣнҳама бар мо танг аст

عالم از هرزه‌دوی اینهمه بر ما تنگ است

Гирд могар шаканд доман саҳро дорад

گرد ماگر شکند دامن صحرا دارد

Куфру дайни монеъи таҳқиқ нигоҳон нашавад

کفر و دین مانع تحقیق نگاهان نشود

Сайл ҳар сўгзрди роҳ ба дарё дорад

سیل هر سوگذرد راه به دریا دارد

Сад чамани лола вгл зад қадаҳи нозбаҳи санг

صد چمن لاله وگل زد قدح نازبه سنگ

Қамарӣ аз сарви ҳамон гардан мино дорад

قمری از سرو همان‌گردن مینا دارد

Ба тавоф дар дил кӯш ки ойӣнаи меҳр

به طواف در دل‌کوش‌که آیینهٔ مهر

Ҷавҳари бениш агар дорад аз онҷо дорад

جوهر بینش اگر دارد از آنجا دارد

Ваҳшати реги равони сайқали ин оина аст

وحشت ریگ روان صیقل این آینه است

Ки ба саҳрои ҷунуни обилаи ҳам по дорад

که به صحرای جنون آبله هم پا دارد

Мӯ ба мӯи ҳасрати найранги тамошои тўоим

مو به مو حسرت نیرنگ تماشای توایم

Шамъ , сомони нигаҳ дар ҳама аъзо дорад

شمع‌، سامان نگه در همه اعضا دارد

Бедил аз ҳайрати ойӣнаи мо ҳеҷ мапурс

بیدل از حیرت آیینهٔ ما هیچ مپرس

Нашъаи ҷавҳари таҳқиқ асарҳо дорад

نشئهٔ جوهر تحقیق اثرها دارد