зи ҷиргаи суханами хомшӣ ба дар дорад
ز جرگهٔ سخنم خامشی به در دارد
Фишори лаби баҳам овардан ин асар дорад
فشار لب بهم آوردن این اثر دارد
зи дастгоҳ гронҷонӣ ам магӯӣ ва мапурс
ز دستگاه گرانجانیام مگوی و مپرس
Дамӣ ки нола кунам кӯҳсор бардорад
دمی که ناله کنم کوهسار بَردارد
Сухан ба хоки миндоз дар таъаммул кӯш
سخن به خاک مینداز در تأمل کوش
Ба риштае ки гуҳар май кашии ду сар дорад
به رشتهای که گهر میکشی دو سر دارد
Ба ҳам зани улфати асбоби худнамое ро
بههمزن الفت اسباب خودنمایی را
Шикасти оина , ойӣнае дигар дорад
شکستِ آینه، آیینهای دگر دارد
Тнзаҳи оинаи дори баҳори нози хуши сет
تنزه آینهدار بهار ناز خوشست
Ҳино мабанд ба дастӣ ки ранг бар дорад
حنا مبند به دستی که رنگ بر دارد
Ба дӯш ашк равонем то куҷо бирасем
به دوش اشک روانیم تا کجا برسیم
Чу шамъи маҳфили ушшоқи чашм тар дорад
چو شمع محفل عشاق چشم تر دارد
Ба марг ҳам натавон растан аз уқубати дил
به مرگ هم نتوان رستن از عقوبت دل
Қафаси шикастаи мо байзаи зер пар дорад
قفسشکستهٔ ما بیضه زیر پر دارد
Ба ҳарчӣ менагарм шухӣ табассум туаст
به هرچه مینگرم شوخیِ تبسم توست
Ҷаҳони рӯзу шабами шаш ҷиҳат саҳар дорад
جهان روز و شبم ششجهت سحر دارد
Ғубор ғайр надорам ба хеш сохта ам
غبار غیر ندارم به خویش ساختهام
Дилӣ ки соф шуд ойӣна дар назар дорад
دلی که صاف شد آیینه در نظر دارد
Нарехт дидаи сиришкӣ ки ман қадаҳ наздам
نریخت دیده سرشکی که من قدح نزدم
Гудози дил чиқадр нози шиша гар дорад
گداز دل چقَدَر ناز شیشهگر دارد
зи субҳи ин чаман огоҳ нест ғарраи ҷоҳ
ز صبح این چمن آگاه نیست غرّهٔ جاه
Кушоди боли ҳамон хандае дигар дорад
گشاد بال همان خندهای دگر دارد
Ба нақши по чаҳ расад бедил аз навозиши чарх
به نقش پا چه رسد بیدل از نوازش چرخ
Ба бод медиҳадамгар з хок бардорад
به باد میدهدم گر ز خاک بردارد