Ҳаваси паймоеи ҷоҳати хуморолӯд ғам дорад

هوس‌پیمایی جاهت خمارآلود غم دارد

Ръўнт гар нахоҳӣ нақши пои ҳам ҷом ҷам дорад

رعونت‌ گر نخواهی نقش پا هم جام‌جم دارد

Мизоҷи оташин кам нест чун гули хирмани мо ро

مزاج آتشین‌کم نیست چون‌گل خرمن ما را

Ба он барқӣ ки бояд сӯхти худро ранг ҳам дорад

به آن‌ برقی‌ که باید سوخت‌خود را رنگ هم دارد

Чаҳ нуқсонгар кудурати сархати пешонӣ мо шуд

چه نقصان گر کدورت سرخط پیشانی ما شد

Дабири толеъи мо хомаи мишкӣн рақам дорад

دبیر طالع ما خامهٔ مشکین رقم دارد

Димоғ орой ваҳмем аз ҳубоби мо чаҳ май пурсӣ

دماغ‌آرای وهمیم از حباب ما چه می‌پرسی

Шароби маҳмили мо шиша бар тоқ адам дорад

شراب محمل ما شیشه بر طاق عدم دارد

Чисони роми каманд нола гардад ваҳшии чашмӣ

چسان رام‌کمند ناله‌گردد وحشی چشمی

Ки хоби нози ҳам дар ҳалқаи оғӯш Ром дорад

که خواب ناز هم در حلقهٔ آغوش رم دارد

Алоҷӣ нест ғайр аз доғи захми хоксорон ро

علاجی نیست غیر از داغ زخم خاکساران را

Ки чоки ҷода яксар бахяи нақш қадам дорад

که چاک جاده یکسر بخیهٔ نقش قدم دارد

Буд хўнризтргар ростӣ шуд пешаи золим

بود خونریزتر گر راستی شد پیشهٔ ظالم

Чу шамшерӣ ки уфтад рости хами аксар дӯдам дорад

چو شمشیری که افتد راست خم اکثر دودم دارد

Дил аз ҳмдўшии акси ту бар ойӣна ме ларзад

دل از همدوشی عکس تو بر آیینه می‌لرزد

Ки ӯ маст менозаст ва ин девор нам дорад

که او مست می نازست و این دیوار نم دارد

зи мо ва ман нашуд муҳаррам навой офияти гӯшам

ز ما و من نشد محرم نوای عافیت ‌گوشم

Ҳама афсонааст ин маҳфил аммо хоб кам дорад

همه افسانه است این محفل اما خواب کم دارد

Дар ин ғорати сарои мушти ғубори рафта бар бодам

در این غارت‌سرا مشت غبار رفته بر بادم

Ба оромами суҷуди остонат муттаҳам дорад

به آرامم سجود آستانت متهم دارد

Ба рангии ташнаи шавқами хароши захми улфат ро

به رنگی تشنهٔ شوقم خراش زخم الفت را

Ки хори водии маҷнӯн ба пои ман қисм дорад

که خار وادی مجنون به پای من قسم دارد

Суроғи рафтаи гир аз ҳарчӣ май ёбии нишони бедил

سراغ رفته‌گیر از هرچه می‌یابی نشان بیدل

Ҳамагар ном бошад дар нигини нақш қадам дорад

همه گر نام باشد در نگین نقش قدم دارد