Замона Эйаст ки шодӣ ба халқ гашта ҳаром

زمانه ای است که شادی به خلق گشته حرام

Ҳаром гашта зи ғами зиндагӣ ба хос ва ба ом

حرام گشته ز غم زندگی به خاص و به عام

Заҳри лабии шинавами зер лаб кашад афғон

زهر لبی شنوم زیر لب کشد افغان

Ба ҳар дилӣ нагарм карда Ром аз ӯ ором

به هر دلی نگرم کرده رم از او آرام

Ҳаме на халқи ҷаҳони михўрнди хӯни ҷигар

همی نه خلق جهان میخورند خون جگر

Хўрндхўни зи ғами атфол низ дар арҳом

خورندخون ز غم اطفال نیز در ارحام

Аҷаб набошад аз онкас ки бошадаш таби влрз

عجب نباشد از آنکس که باشدش تب ولرز

Ки хӯни бҳўқт арақ омадаш буруни зи машом

که خون بهوقت عرق آمدش برون ز مشام

з бскаҳ гашта дили марди вазни зғми пурхӯн

ز بسکه گشته دل مرد وزن زغم پرخون

Шабиҳи омадаи дилҳо ба шишаи ҳҷом

شبیه آمده دل ها به شیشه حجام

Ба боғҳо гули хайрии ҳам ардмд бе бӯаст

به باغها گل خیری هم اردمد بی بوست

Ки буии хайрии касро намерасад ба машом

که بوی خیری کس را نمی رسد به مشام

Касе на файзи барад аз аъозими вошроФ

کسی نه فیض برد از اعاظم واشراف

Касе на раҳм кунад бар аромли воитом

کسی نه رحم کند بر ارامل وایتام

Шунидаанд ки атъомро савоб диҳанд

شنیده اند که اطعام را ثواب دهند

Вале зи хӯни ҷигари халқро кнндотъом

ولی ز خون جگر خلق را کننداطعام

Ба ҳар ки менагарм гашта сӯратӣ бе ҷон

به هر که می نگرم گشته صورتی بی جان

Ба ҳар танӣ ки расми моти монда аз асқом

به هر تنی که رسم مات مانده از اسقام

Гузаштаанд з ҳастӣ ҳамаи сағири вкбир

گذشته اند ز هستی همه صغیر وکبیر

Парида эйри арвоҳи халқ аз аҷсом

پریده ایر ارواح خلق از اجسام

Вале ба ин ҳамаи аҳволи рӯзи вшби зани вмрд

ولی به این همه احوال روز وشب زن ومرد

Намӯда андбаҳи ҳам ҷаври вкинаҳро илзом

نموده اندبه هم جور وکینه را الزام

Чаҳ кӣнаҳо ки бўддри дили падари зи писар

چه کینه ها که بوددر دل پدر ز پسر

Чаҳ ҷаврҳо ки ҳаме мекашад зи духтари моам

چه جورها که همی می کشد ز دختر مام

Чаҳ борҳо ки бўдмрдро ба дӯш аз зан

چه بارها که بودمرد را به دوش از زن

Чаҳ шикваҳо ки буд хоҷаро ба лаби зғлом

چه شکوه ها که بود خواجه را به لب زغلام

Чаҳ кам касе ки шиносади Саидро зи шқӣ

چه کم کسی که شناسد سعید را ز شقی

Чаҳ кам касе ки наад фарқ дар ҳалоли вҳром

چه کم کسی که نهد فرق در حلال وحرام

Яке зхўни касон май хўрднҳор ба субҳ

یکی زخون کسان می خوردنهار به صبح

Яке зхўни рузон шом мекунад дар шом

یکی زخون رزان شام می کند در شام

Ба ҳайратам мнхўн гашта дил ба ман гўӣид

به حیرتم منخون گشته دل به من گوئید

Кадоми як шуда аз ин ду шахси хӯни ошом

کدام یک شده از این دو شخص خون آشام

Дуои кндчўбаҳи ин он асари кнднФрин

دعا کندچوبه این آن اثر کندنفرین

Сано кунад чу аз он ин самар диҳад дашном

ثنا کند چو از آن این ثمر دهد دشنام

Агар ғалат накунам халқии ин чунин ҳастанд

اگر غلط نکنم خلقی این چنین هستند

зи насли тафриқаи мардумони Кӯфаи вшом

ز نسل تفرقه مردمان کوفه وشام

Магӯ ба шаҳр чаро инс набудам бо инс

مگو به شهر چرا انس نبودم با انس

Ба кӯҳи вдшт чаро хуш тараст бо дади вдом

به کوه ودشت چرا خوش تر است با دد ودام

Куҷо шавад зи ситами дасти одамии кӯтаҳ

کجا شود ز ستم دست آدمی کوته

Намӯда дасти таъаддии дароз кӣ анъом

نموده دست تعدی دراز کی انعام

Магӯ ба ман ки чаро ҷустаам ба шаҳри ватан

مگو به من که چرا جسته ام به شهر وطن

Ба ман бигӯ ки чаро кардаам ба даҳри мақом

به من بگو که چرا کرده ام به دهر مقام

Чунон зи ғусса вғм гаштаам парешони дил

چنان ز غصه وغم گشته ام پریشان دل

Ки ҳеҷ менашиносам мукаррар аз аиҳоам

که هیچ می نشناسم مکرر از ایهام

Ҳазор дарди маро дар диласт вҳиронм

هزار درد مرا در دل است وحیرانم

Ки бо ки гӯям впишш баён кунам зи кадом

که با که گویم وپیشش بیان کنم ز کدام

Дилами яке шуда бо ғами балӣ яке гардад

دلم یکی شده با غم بلی یکی گردد

ДўҳрФро чўнмоӣӣ ба икдгри идғом

دوحرف را چونمائی به یکدگر ادغام

Дилат бихоҳад агар каз дилами хабари гардӣ

دلت بخواهد اگر کز دلم خبر گردی

Бигир шишаи вчўни теша аш бизан барҷом

بگیر شیشه وچون تیشه اش بزن برجام

Хуши он касе ки зғм дорад оташӣ дар дил

خوش آن کسی که زغم دارد آتشی در دل

Ки оташ ар набӯд пухта менагардад хом

که آتش ار نبود پخته می نگردد خام

Нанолам аз ғами венаи шодмонам аз шодӣ

ننالم از غم ونه شادمانم از شادی

Ки нест шодии вғмро ба рӯзгори давом

که نیست شادی وغم را به روزگار دوام

Шаби гузашта сурӯшӣ бигӯаш ҳушам гуфт

شب گذشته سروشی بگوش هوشم گفت

Ғамин машав ки ҳар оғозро буд анҷом

غمین مشو که هر آغاز را بود انجام

Шдоз чаҳ масҷиди вмихонаҳи бози бтхонаҳ

شداز چه مسجد ومیخانه باز بتخانه

Магар на бут шикан омад шикаста шуд асном

مگر نه بت شکن آمد شکسته شد اصنام

Гумонам онкӣ набинад дигар касе роҳат

گمانم آنکه نبیند دگر کسی راحت

Вагар бибинад шояд ббиндш ба мном

وگر ببیند شاید ببیندش به منام

Миёни халқи зи баси ҳашару нашр май байнам

میان خلق ز بس حشر و نشر می بینم

Гумон кунам ки қиёмат намӯдааст қиём

گمان کنم که قیامت نموده است قیام

Ҷаноби соҳиби девони ҳам ар набӯд ба Форс

جناب صاحب دیوان هم ار نبود به فارس

Нбўдммлкти Форсро низоми вқўом

نبودمملکت فارس را نظام وقوام

Карам намӯда ба ҳаркаси мавоҷиби втхФиФ

کرم نموده به هرکس مواجب وتخفیف

Ато намӯда ба ҳар каси вазифаи вонъом

عطا نموده به هر کس وظیفه وانعام

Мавоҷибӣ ки зи ҳукком мрмро мебуд

مواجبی که ز حکام مرمرا میبود

Надод кин буд аз баҳри хизмати аҳшом

نداد کاین بود از بهر خدمت احشام

Ба соли пори ҳам ар дод пас гирифт имсол

به سال پار هم ار داد پس گرفت امسال

Ба ман здодн вбгрФтш расед илҳом

به من زدادن وبگرفتش رسید الهام

Ки ончӣ дода худованд низ пас гирад

که آنچه داده خداوند نیز پس گیرد

Гумон макун ки дилӣ дараҷаон расад ба маром

گمان مکن که دلی درجهان رسد به مرام

Магар на ҳасан влтоФт бидод ва пас бигирифт

مگر نه حسن ولطافت بداد و پس بگرفت

зи глрхони сеӣ қоматони сими андом

ز گلرخان سهی قامتان سیم اندام

Магар надидӣ шуд машки аўҳмаҳи кофур

مگر ندیدی شد مشک اوهمه کافور

Ҳамон бутӣ ки ба рух дошт зулфи анбари фом

همان بتی که به رخ داشت زلف عنبر فام

Ба золим дгарӣ дод золимӣ бо аҷз

به ظالم دگری داد ظالمی با عجز

Гирифта буд зи мазлӯм ҳар чаҳ бо ибром

گرفته بود ز مظلوم هر چه با ابرام

Шикасту баст ҳаме мекунанд дръолм

شکست و بست همی میکنند درعالم

Алшти вкшт ҳаме мешавад бқўли авом

الشت وکشت همی می شود بقول عوام

Ҳаётро на бидоданд вапас гирифт аҷал

حیات را نه بدادند وپس گرفت اجل

Шабобро на бидоданд ва пас гирифт айём

شباب را نه بدادند و پس گرفت ایام

Ҳар ончӣ будем аввал ҳамон шавем охир

هر آنچه بودیم اول همان شویم آخر

Равад ҳуруф ба тксир то расад ба зимом

رود حروف به تکسیر تا رسد به زمام

Тамоми умр вале сарф шуд ба лаҳву лаъиб

تمام عمر ولی صرف شد به لهو و لعب

Хабар шавем дар он дам ки умри гашти тамом

خبر شویم در آن دم که عمر گشت تمام