Танам аз рӯзаи моҳ рамазон шуд чу ҳилол

تنم از روزه ماه رمضان شد چو هلال

Шукри ллаҳ ки аёни гашти ҳилоли шавол

شکر لله که عیان گشت هلال شوال

Дили хунини ман аз таъна зоҳид ме дид

دل خونین من از طعنه زاهد می دید

Ончӣ аз нашутур Фсод бинад қиФол

آنچه از نشتر فصاد بیند قیفال

Риндӣ ар гуфт ҳаромаст май ӯро бизананд

رندی ار گفت حرام است می او را بزنند

Косам май бардае тўхўн ту гардӣда ҳалол

کاسم می برده ای توخون تو گردیده حلال

Рӯзӣ аз баҳр ибодат шудам андари масҷид

روزی از بهر عبادت شدم اندر مسجد

Зоҳидӣ дидам бинишаста ба сад ҷоҳи вҷлол

زاهدی دیدم بنشسته به صد جاه وجلال

РФтмши пеши саломӣ ба адаб кардам вагуфт

رفتمش پیش سلامی به ادب کردم وگفت

Аз раҳи таъна ки чунӣ чаҳ кунӣ Киеви улҳол

از ره طعنه که چونی چه کنی کیف الحال

Ҳон чаҳ гардӣда ки коҳидаҳи чунинат тану ҷон

هان چه گردیده که کاهیده چنینت تن و جان

Ҳон чаҳ гардӣда ки лоғари шиддати ин сони Перуи бол

هان چه گردیده که لاغر شدت این سان پرو بال

Гуфтам аз рӯза чунин гашта танами зор эй шайх

گفتم از روزه چنین گشته تنم زار ای شیخ

Кофтам аз заъф ба хок ар бўзди бодшмол

کافتم از ضعف به خاک ار بوزد بادشمال

Тани ранҷури ман аз рӯза ба ҷони ту қисм

تن رنجور من از روزه به جان تو قسم

Гашта аз мӯя чу мўӣӣ шуда аз нола чу на?ил

گشته از مویه چو موئی شده از ناله چو نال

Турфа шухӣ бигузашт аз бар зоҳдногаҳ

طرفه شوخی بگذشت از بر زاهدناگه

Ки зи рашки рух ӯ буд тани ма чу ҳилол

که ز رشک رخ او بود تن مه چو هلال

Ҷилваи ҳаии ҳай чу хиромидани товуси биҳишт

جلوه هی هی چو خرامیدن طاووس بهشت

Ғамза ваа ваа чу нигаҳ кардан Ром карда ғизол

غمزه وه وه چو نگه کردن رم کرده غزال

Рӯй некӯии ваии анвори ҷамоли Меҳдӣ

روی نیکوی وی انوار جمال مهدی

Чашми ҷодӯии ваии ошӯби замони даҷол

چشم جادوی وی آشوب زمان دجال

Дидамаш ҳаст ба дунболаи чашмаши холӣ

دیدمش هست به دنباله چشمش خالی

Ки дўчшми худ ӯ низ бадаш аз дунбол

که دوچشم خود او نیز بدش از دنبال

Шайхи саргашта чу ин дид дил аз дасташ рафт

شیخ سرگشته چو این دید دل از دستش رفت

Вондр афтод ба по то ба сари ваии зилзол

واندر افتاد به پا تا به سر وی زلزال

Гуфтам эй шайх чаҳ рӯ дод веторо ҳол чаҳ шуд

گفتم ای شیخ چه رو داد وتو را حال چه شد

Ки чунин кард ту ронФси ситамгари помол

که چنین کرد تو رانفس ستمگر پامال

Гуфт дил аз кафи ман рафтаи маломат чаҳ кунӣ

گفت دل از کف من رفته ملامت چه کنی

Ба мукофоти ман эй коши забонами бади лол

به مکافات من ای کاش زبانم بد لال

Надаҳум тӯли сухани мухтасарӣ арз кунам

ندهم طول سخن مختصری عرض کنم

Зонкаҳ гуфтаанд зи тафзил буд ба иҷмол

زآنکه گفته اند ز تفضیل بود به اجمال

Зоҳиди хӯни ҷигар бе дили вдин аз масҷид

زاهد خون جگر بی دل ودین از مسجد

Рафта дар хонаи худчун ба бар аҳли въёл

رفته در خانه خودچون به بر اهل وعیال

Ҷамъи гаштанди ҳамаи гирдӯӣу дидандаш

جمع گشتند همه گردوی و دیدندش

Ки чўгисўӣ батон гашта парешони аҳвол

که چوگیسوی بتان گشته پریشان احوال

Зан ӯ гуфт ки ранҷурии вай сарсом аст

زن او گفت که رنجوری وی سرسام است

Ки ҷўоиби надиҳад ҳар чаҳ нмоӣими савол

که جوایب ندهد هر چه نمائیم سؤال

Хоҳараш гуфт ки садбор фузунтар гуфтам

خواهرش گفت که صدبار فزونتر گفتم

Кохр аз бскаҳ кунад манъи кашандаши ҷҳол

کاخر از بسکه کند منع کشندش جهال

Духтараш гуфт ки бошад зътши ин ҳолат

دخترش گفت که باشد زعطش این حالت

Рӯзааст ар на алоҷаш кунам аз оби зулол

روزه است ار نه علاجش کنم از آب زلال

Писараш гуфт ба дили имшаб агар ҷон бидиҳад

پسرش گفت به دل امشب اگر جان بدهد

Кас ба фардо ба ҷаҳон нест чўмнФорғи бол

کس به فردا به جهان نیست چومنفارغ بال

Ваҷҳи як ҷуръа мем ҳол нагардад мумкин

وجه یک جرعه میم حال نگردد ممکن

Гар бимирад башуам соҳиби сад алифи амвол

گر بمیرد بشوم صاحب صد الف اموال

Аввали он сими таниро ки буд манзурам

اول آن سیم تنی را که بود منظورم

Ба всоқи орми вбхшми басӣ ӯро зари вмол

به وثاق آرم وبخشم بسی او را زر ومال

Пушти по бар ҳамаи офоқи зи ниму шабу рӯз

پشت پا بر همه آفاق ز نیم و شب و روز

Ҳаии бигиреми бкФи ҷоми зи саҳбои висол

هی بگیریم بکف جام ز صهبای وصال

Ҳар замон каз ду лабаши хоҳиши як бӯса кунам

هر زمان کز دو لبش خواهش یک بوسه کنم

Ҳам сари бадараи гушойам ба карами ҳам хртол

هم سر بدره گشایم به کرم هم خرطال

Пас аз он оем ва сад харвори ангури хуррам

پس از آن آیم و صد خروار انگور خرم

Худ кунам донаи бадасти вкнмши худ помол

خود کنم دانه بدست وکنمش خود پامال

Пас бирезам ҳамаро дар хами қӣр андӯда

پس بریزم همه را در خم قیر اندوده

Гоҳу бегаи знмш латма расад то ба камол

گاه و بیگه زنمش لطمه رسد تا به کمال

Оварад каф чу хамӣ бар лаб чун бахтии маст

آورد کف چو خمی بر لب چون بختی مست

Пас банушем ҳай аз ваии қадаҳи моломол

پس بنوشیم هی از وی قدح مالامال

Гар касе гуяд гардӣда фулонии ноаҳл

گر کسی گوید گردیده فلانی نااهل

Саҳл бошад накунам ҳеҷ ба ӯ ҷангу ҷидол

سهل باشد نکنم هیچ به او جنگ و جدال

Рўзкӣ чанд рӯми масҷиду барҷои падар

روزکی چند روم مسجد و برجای پدر

Пешастам ба намозу кундори бахти иқбол

پیش استم به نماز و کندار بخت اقبال

Муҷтаҳиди гирдами вмни ҷозлаҳ алҳкм шавам

مجتهد گردم ومن جازله الحکم شوم

Мбтдоро чу бидонам зи хабари васл аз ҳол

مبتدا را چو بدانم ز خبر وصل از حال

То нгўинд ки гардӣда фулонӣ бе дайн

تا نگویند که گردیده فلانی بی دین

Ришваи як пӯл нагирам з касе то ду се сол

رشوه یک پول نگیرم ز کسی تا دو سه سال

зи он сипас ҳар ки з ман хоҳад гирад ҳукмӣ

ز آن سپس هر که ز من خواهد گیرد حکمی

Зару сим ар надиҳади гирам аз ӯ бо титол

زر و سیم ار ندهد گیرم از او با تیتال

Алғрз афтод он зоҳид внздик расед

الغرض افتاد آن زاهد ونزدیک رسید

Ки кндохтри умраши ҳамаи сари рӯбаҳи вабол

که کنداختر عمرش همه سر روبه وبال

Он яке рафт вабаи болинаш табибӣ оварад

آن یکی رفت وبه بالینش طبیبی آورد

Набз ӯ диду бадви доддўои исҳол

نبض او دید و بدو داددوای اسهال

Он яке рафт ки мстқбли аҳволаш ро

آن یکی رفت که مستقبل احوالش را

Аз кам вкиФ диҳад шарҳ ба пешаши раммол

از کم وکیف دهد شرح به پیشش رمال

Шахс раммол бигуфташ з марӣзӣаст замир

شخص رمال بگفتش ز مریضی است ضمیر

Зонкаҳ дар хонаи шаш омадаи ангис ба фол

زآنکه در خانه شش آمده انگیس به فال

Натавон гуфт каз ин ранҷи брдҷони солим

نتوان گفت کز این رنج بردجان سالم

Соҳирӣ карда бдўсҳри вндорди ибтол

ساحری کرده بدوسحر وندارد ابطال

Мухтасари рӯз дигар зоҳиди дилдодаи чўмрд

مختصر روز دگر زاهد دلداده چومرد

Моликонаш ҳама карданд брўҳи истиқбол

مالکانش همه کردند بروح استقبال

Шаби бхўобидм ва дрхўоб бидидам ки буд

شب بخوابیدم و درخواب بدیدم که بود

Зори врнҷўру парешони восири ағлол

زار ورنجور و پریشان واسیر اغلال

Рух ӯ гашта млўн ба мисоли Қатарон

رخ او گشته ملون به مثال قطران

Тан вай гашта мушаббак ба шабиҳи ғарбол

تن وی گشته مشبک به شبیه غربال

Ақлу дониши з серум карданд оҳанги гурез

عقل و دانش ز سرم کردند آهنگ گریز

Миздндӣ ба сараши бскаҳи дамодами купол

میزدندی به سرش بسکه دمادم کوپال

РФтмши пеши вбгФтми бхдо бо ман гӯй

رفتمش پیش وبگفتم بخدا با من گوی

Кин азоб аз чаҳ кунандат чаҳ туро бўдоъмол

کاین عذاب از چه کنندت چه تو را بوداعمال

Гуфт мнзоҳдми вхўди ту маро бишносӣ

گفت منزاهدم وخود تو مرا بشناسی

Каз ибодати бҷҳон кас набидам мисли вҳмол

کز عبادت بجهان کس نبدم مثل وهمال

Рӯзҳо рӯза бидам то шаби вшбҳо то субҳ

روزها روزه بدم تا شب وشب ها تا صبح

Кори ман буд муноҷот ба раби мутаъол

کار من بود مناجات به رب متعال

Солҳо баста бидам лаби паии зикраш чун мем

سال ها بسته بدم لب پی ذکرش چون میم

Рӯзи вшб буд қадами хам ба рукӯъаш чун дол

روز وشب بود قدم خم به رکوعش چون دال

Заррае лек бади андари ман худ бинии вкбр

ذره ای لیک بد اندر من خود بینی وکبر

Кас ба худ бинӣ ё раб нашавад ҳаргизи зол

کس به خود بینی یا رب نشود هرگز ضال

Соқио бода бидиҳ то шавам аз худ бе худ

ساقیا باده بده تا شوم از خود بی خود

Умр бигузашт ба таъҷили мФрмои эҳмол

عمر بگذشت به تعجیل مفرما اهمال

Хезу зони об чу оташи ду се паймона биор

خیز و زآن آب چو آتش دو سه پیمانه بیار

Магар аз лавҳи дил хеш башуем блбол

مگر از لوح دل خویش بشویم بلبال

Матлаъӣ гӯям вФрдо ки буд иди Саид

مطلعی گویم وفردا که بود عید سعید

Чӯб бар табли бишорати чўбгўидтбол

چوب بر طبل بشارت چوبگویدطبال

Хезам аз ҷоу паии дафъи хумор май дӯш

خیزم از جا و پی دفع خمار می دوش

Сандалӣ соем вбр ҷабҳа кунам истеъмол

صندلی سایم وبر جبهه کنم استعمال

Рӯй орм ба дар ҳазрати наввоби онкў

روی آرم به در حضرت نواب آنکو

Кас ба даврон набӯд ҳамчуи вай аз фазл навол

کس به دوران نبود همچو وی از فضل نوال

эй ки додааст хдоўндтрои ҷоҳи вҷлол

ای که داده است خداوندترا جاه وجلال

Ба ту шдхтми бузургӣу ҷавонӣу ҷамол

به تو شدختم بزرگی و جوانی و جمال

Бухл дар зоти шарифи тўчўи мӯ дар кафи даст

بخل در ذات شریف توچو مو در کف دست

На касе дида на бишнида ки амреаст маҳол

نه کسی دیده نه بشنیده که امری است محال

Равад арўнд буд пеши сахояти қатра

رود اروند بود پیش سخایت قطره

Кӯҳи алванд буд нздътоити мисқол

کوه الوند بود نزدعطایت مثقال

Даҳр дорад ба ту зинати чўтни шахс ба рӯҳ

دهر دارد به تو زینت چوتن شخص به روح

Шаҳр дорад ба ту зевари чўрхи дӯст ба хол

شهر دارد به تو زیور چورخ دوست به خال

Пашшае грддоҳонти з ту бинад чун пел

پشه ای گردداهانت ز تو بیند چون پیل

Зиғмӣ гардад аъонти з ту ёбад чу шағол

ضیغمی گردد اعانت ز تو یابد چو شغال

Тира ҳоласт зи ҳиммат ба ?бирти ҳотами тай

تیره حال است ز همت به برت حاتم طی

Пера золаст зи шавкат ба ?бирти рустами зол

پیره زال است ز شوکت به برت رستم زال

Бскаҳ доранд паии хизмат тўҳрс оянд

بسکه دارند پی خدمت توحرص آیند

Сарнигӯн аз раҳми модар аз онру атфол

سرنگون از رحم مادر از آنرو اطفال

Сӯй дарё гузарадгар ки сумуми қаҳрат

سوی دریا گذرد گر که سموم قهرت

Зери оби андари бирёни бишавади моҳии вол

زیر آب اندر بریان بشود ماهی وال

Ҳар чаҳ дар васф ту ояд ба хаёли афзӯнӣ

هر چه در وصف تو آید به خیال افزونی

Ончунонӣ ки туе васфи тўноид ба хаёл

آنچنانی که تویی وصف توناید به خیال

Набӯд бори дусади хизмати ту бар як дил

نبود بار دوصد خدمت تو بر یک دل

Як атои ту бўдбори ҳазорон ҳмол

یک عطای تو بودبار هزاران حمال

Ба дуо хатм кунам то ки маломат нарасад

به دعا ختم کنم تا که ملامت نرسد

Варна аз қофия бар ман набӯд танги маҷол

ورنه از قافیه بر من نبود تنگ مجال

То ки аз ҳиҷр шавад дилбари таннози азиз

تا که از هجر شود دلبر طناز عزیز

То ки аз васл буд дар дили ушшоқи омол

تا که از وصل بود در دل عشاق آمال

То ҳамеи нима ҳар моҳ ҳилол ояд бадар

تا همی نیمه هر ماه هلال آید بدر

То ҳамеи охир ҳар моҳ шавад бадари ҳилол

تا همی آخر هر ماه شود بدر هلال

Бодҳрсоътӣ аз умри ту сад рӯз ва шавад

بادهرساعتی از عمر تو صد روز و شود

Ҳар яке рӯзи дўсдмоаҳи вмҳии сесад сол

هر یکی روز دوصدماه ومهی سیصد سال