Соли порам буд ёрии моҳрӯии вмҳрбон

سال پارم بود یاری ماهروی ومهربان

Душмани дайни офати дили шӯри тани ошӯби ҷон

دشمن دین آفت دل شور تن آشوب جان

Бо лаби вмжгони вчшми взлФи врўии вқд ӯ

با لب ومژگان وچشم وزلف وروی وقد او

Дили марои осӯда буд аз сайри боғи вбўстон

دل مرا آسوده بود از سیر باغ وبوستان

Паҳнтар равиш аз сипари пари чини турши зулфи азкмнд

پهن تر روش از سپر پر چین ترش زلف ازکمند

Росттар қадаши зи тири абрӯаши хамтар аз камон

راست تر قدش ز تیر ابروش خم تر از کمان

Офати як Нахшаб аз рухсори чўнмоаҳи мунир

آفت یک نخشب از رخسار چونماه منیر

Ғорати як кшмр аз болой чун сарви равон

غارت یک کشمر از بالای چون سرو روان

Қади дилбандаш чу тӯбои лаъли нӯшаши слсбил

قد دلبندش چو طوبی لعل نوشش سلسبیل

Хуии сӯзонаш чу дӯзах рӯй некӯяши ҷинон

خوی سوزانش چو دوزخ روی نیکویش جنان

наменамӯд аз зулфи парчини рахнаи андари дили маро

می نمود از زلف پرچین رخنه اندر دل مرا

Паҳливонии байн ки мекард аз заҳри кори синон

پهلوانی بین که می کرد از زهر کار سنان

Бар рухам ҳар гуҳ назар мекард механдид ва ман

بر رخم هر گه نظر می کرد می خندید و من

Боварам мешуд ки бахшад хандаи ҳосили заъфарон

باورم می شد که بخشد خنده حاصل زعفران

Дар қсб май ҳашт гоҳе кӯҳи конистми сарин

در قصب می هشت گاهی کوه کانیستم سرین

Бар камар май баст гоҳе мӯии конистми миён

بر کمر می بست گاهی موی کانیستم میان

Гоҳ май гуфто кигар давр аз тӯмонами як нафас

گاه می گفتا که گر دور از تومانم یک نفس

Ҳам бигардам ҷони нижанди ваҳми бимонами дили навон

هم بگردم جان نژند وهم بمانم دل نوان

Чун наме байнами туро гарем занда абрўор

چون نمی بینم تو را گریم ز انده ابروار

Чун туро байнам шавам хандони зшодии барқи расон

چون تو را بینم شوم خندان زشادی برق رسان

Гар касе шеърии зи ман дар пеши аўхўондҳмӣ

گر کسی شعری ز من در پیش اوخواندهمی

Офарин гуфтӣ вгрдидии зи ҳайрати лаби газон

آفرین گفتی وگردیدی ز حیرت لب گزان

Вар касе аз исми врсми ман зуӣ ҷӯё шудӣ

ور کسی از اسم ورسم من زوی جویا شدی

Гуфт кин шоҳӣаст дар иқлӣми дониши ҳукмрон

گفت کاین شاهی است در اقلیم دانش حکمران

Васф ӯ натавон ки васф ӯст афзӯн аз ҳадис

وصف او نتوان که وصف اوست افزون از حدیث

Мадҳ ӯ натавон ки мадҳ ӯст берун аз баён

مدح او نتوان که مدح اوست بیرون از بیان

Дорад аз ашъори баси эъҷоз грдъўӣ кунад

دارد از اشعار بس اعجاز گردعوی کند

Каз сухансанҷӣ манам пайғамбари охири замон

کز سخن سنجی منم پیغمبر آخر زمان

Рӯз равшан гуфтам арҳолӣ буд торики шаб

روز روشن گفتم ارحالی بود تاریک شب

Кард тасдиқ ар чаҳ бади хуршеди андари осмон

کرد تصدیق ار چه بد خورشید اندر آسمان

Гуфтамаш рӯзии бшўхии к-эйнигор сангдил

گفتمش روزی بشوخی کای نگار سنگدل

БевФоӣӣ то ба кӣ бо мо кунӣ фармуд ҳон

بی وفائی تا به کی با ما کنی فرمود هان

Бе вафои хуонеи маро биллоҳ набошам ин чунин

بی وفا خوانی مرا بالله نباشم این چنین

Сангдили донеи маро ҳаргиз набудам ончунон

سنگدل دانی مرا هرگز نبودم آنچنان

Бо маниши пайваста будӣ дар ниҳони вошкор

با منش پیوسته بودی در نهان وآشکار

Меҳрҳои бе ҳисоби влтФҳои бекарон

مهرهای بی حساب ولطف های بیکران

Гоҳу бегаи алғрзи андар бар ман дошт ҷой

گاه و بیگه الغرض اندر بر من داشت جای

Будамӣ пиндоштии андари ду тани мони як равон

بودمی پنداشتی اندر دو تن مان یک روان

Косаам аз май чўхолии гашт ва аз зар кӣса ам

کاسه ام از می چوخالی گشت و از زر کیسه ام

Ҳафта Эй нагузашта дидам дорад он маи саргарон

هفته ای نگذشته دیدم دارد آن مه سرگران

Ҳол агар аз исми врсми ман зи вай ҷӯё шаванд

حال اگر از اسم ورسم من ز وی جویا شوند

Гуяд ин бошад фузулии ноқабӯлии қлтбон

گوید این باشد فضولی ناقبولی قلتبان

Шоирӣ дорад ашъори вшъри аўчўни шеъри ман

شاعری دارد اشعار وشعر اوچون شعر من

Ҷуз парешоне набахшад ҳеҷ ҳосили дараҷаон

جز پریشانی نبخشد هیچ حاصل درجهان

Ҳар куҷо бинишаста мерай бошад онҷои пешкор

هر کجا بنشسته میری باشد آنجا پیشکار

Ҳар куҷои густарда хуоне бошад онҷои мизбон

هر کجا گسترده خوانی باشد آنجا میزبان

Ҳафта бошад кунун каз ҳиҷри он бе меҳри моҳ

هفته باشد کنون کز هجر آن بی مهر ماه

Заҳматии байнам ки дид Исфандиёр аз ҳафт хон

زحمتی بینم که دید اسفندیار از هفت خوان

Рӯзӣ аз баси шавқи дидори Рахшро доштам

روزی از بس شوق دیدار رخش را داشتم

Ҷустам аз ҷои вбрФтм тоаш бӯсами остон

جستم از جا وبرفتم تاش بوسم آستان

Чун бидидам рӯй аўкрдми саломи вгФтмш

چون بدیدم روی اوکردم سلام وگفتمش

Дорад аз офоти даврони кирдигорат даромон

دارد از آفات دوران کردگارت درامان

Лаҳза Эй нанашаста дидам гашт боанда қарин

لحظه ای ننشسته دیدم گشت با انده قرین

Лмҳаҳ Эй нагузашта дидам гашт бо ғами тавъамон

لمحه ای نگذشته دیدم گشت با غم توأمان

Рӯй дарҳам кард яъне омадӣ пешам чаро

روی درهم کرد یعنی آمدی پیشم چرا

Брҷбини аФкндчин яъне бирав ӣнҷои ммон

برجبین افکندچین یعنی برو اینجا ممان

Чеҳраам аз баси зи хиҷлат зард шуд трсидмӣ

چهره ام از بس ز خجلت زرد شد ترسیدمی

Кам басоед ҳндўӣии брҷбҳаҳи ҷои заъфарон

کم بساید هندوئی برجبهه جای زعفران

Гуфтам эй шӯх аз чаҳ бо андӯҳи вғми гаштии қарин

گفتم ای شوخ از چه با اندوه وغم گشتی قرین

Муштариро бо Зуҳали афтодаи пиндории қирон

مشتری را با زحل افتاده پنداری قران

Гуфт боанда қаринам бо туам чун ҳамнишин

گفت با انده قرینم با توام چون همنشین

Гуфт бо ғами тўأмонм бо туам то ҳамАннан

گفت با غم توأمانم با توام تا همعنان

Тўмро бошӣ чу марги вмни туро ҳастам чўъмр

تومرا باشی چو مرگ ومن تو را هستم چوعمر

Марг май донеи тўхўд аз умр нагузорад нишон

مرگ می دانی توخود از عمر نگذارد نشان

Тўикии роғӣ ки васли ман туро шуд фурӯдин

تویکی راغی که وصل من تو را شد فرودین

Ман яке боғам ки рӯй ту маро шуд меҳргон

من یکی باغم که روی تو مرا شد مهرگان

Мари маро нангаст въор аз ҳамнишинӣ бо чўтў

مر مرا ننگ است وعار از همنشینی با چوتو

Ман амӣрии Комронами тўФқирии нотавон

من امیری کامرانم توفقیری ناتوان

Ту савобат чаҳ ки бо чун ман бигардӣ мқтрн

تو ثوابت چه که با چون من بگردی مقترن

Ман гуноҳам чаҳ ки бо чун тўбҷўими ақтрон

من گناهم چه که با چون توبجویم اقتران

Чист исёни ман охир то з рӯй чун тўӣӣ

چیست عصیان من آخر تا ز روی چون توئی

Кирдигорами гўидондри нор дӯзах кун макон

کردگارم گویداندر نار دوزخ کن مکان

Тўкҷои вмни куҷои рўзози муҳаббат дам мазан

توکجا ومن کجا روزاز محبت دم مزن

Мокҷоу тўкҷои хези ӣнқадар афсун махон

ماکجا و توکجا خیز اینقدر افسون مخوان

Толиби Юсуф агар ҳастӣ азизи Мисри шӯ

طالب یوسف اگر هستی عزیز مصر شو

Варна натавонӣ харидаш бо калофи ресмон

ورنه نتوانی خریدش با کلاف ریسمان

Гуфтам эй тарки ситамгари ӣнҳамаи тавсани мтоз

گفتم ای ترک ستمگر اینهمه توسن متاز

Гуфтам эй шӯхи дили озори ӣнқадари мураккаби марон

گفتم ای شوخ دل آزار اینقدر مرکب مران

Маҳват аз хотири мгргрдидаҳи гуфтори набӣ

محوت از خاطر مگرگردیده گفتار نبی

Каши гиромии дори кофари бошиддатгар миҳмон

کش گرامی دار کافر باشدت گر میهمان

Длброи шўхои ҷафои корои дили озорои бета

دلبرا شوخا جفا کارا دل آزارا بتا

эй ки дар иқлӣми ҳасании дилбаронро қаҳрамон

ای که در اقلیم حسنی دلبران را قهرمان

Чун сапанд аз ҷо наме ҷустам ба азм диданат

چون سپند از جا نمی جستم به عزم دیدنت

Гар ки донистам зании оташи маро дар дудмон

گر که دانستم زنی آتش مرا در دودمان

Носми гуфтои Аннани дили мада дар дасти кас

ناصم گفتا عنان دل مده در دست کس

Панд ӯ нашунида ба дасти тўънон

پند او نشنیده به دست توعنان

Хуб кардӣ ҳар чаҳ бад кардӣ з беМеҳрӣ ба ман

خوب کردی هر چه بد کردی ز بی مهری به من

Худ ба худ кардам сазоӣ ман набӯд ореи ҷузи он

خود به خود کردم سزای من نبود آری جز آن

зи оташи худ сӯхти ҷисми вҷони ман ореи чанор

ز آتش خود سوخت جسم وجان من آری چنار

БрФрўзди оташӣ аз хешу сӯзади ногаҳон

برفروزد آتشی از خویش و سوزد ناگهان

Мнкаҳи рӯи разм чун бар Рахш май гаштами савор

منکه رو رزم چون بر رخش می گشتم سوار

Кас дигар аз рустам дастон нагуфтӣ достон

کس دگر از رستم دستان نگفتی داستان

Ончунон аз дрдъшқт гаштаам зори внзор

آنچنان از دردعشقت گشته ام زار ونزار

КоўФтм бар раҳ шавад боди сабои ҳргаҳи вазон

کاوفتم بر ره شود باد صبا هرگه وزان

Банд аз бандам чунӣ бо теғ агарсозӣ ҷудо

بند از بندم چونی با تیغ اگر سازی جدا

Аз тўҳошо каз дили хунини ман хезади фиғон

از توحاشا کز دل خونین من خیزد فغان

Бо блндоқболи лекин кам ҷафо кун зон битарс

با بلنداقبال لیکن کم جفا کن زآن بترس

Каз тўорди шиква бар даргоҳи шоҳи расатон

کز توآرد شکوه بر درگاه شاه راستان