Дар шаби ғарраи моҳи рамазонами дилбар

در شب غره ماه رمضانم دلبر

Саркаш втндўджоҳнҷ даромад аз дар

سرکش وتندودژآهنج درآمد از در

Гесуяши чини чин аз фарқи фитода ба миён

گیسویش چین چین از فرق فتاده به میان

Туррааш хами хам аз дӯши расида ба камар

طره اش خم خم از دوش رسیده به کمر

Зулфаши афтода ба дӯшаши зи ямини вази ясор

زلفش افتاده به دوشش ز یمین وز یسار

Чун ду зоғӣ ки нишинанд ба шохи ърър

چون دو زاغی که نشینند به شاخ عرعر

ё на гуфтӣ ки ду зангӣ бар мерай рӯмӣ

یا نه گفتی که دو زنگی بر میری رومی

Хам ба таъзим шудандӣ зи ямини вази иср

خم به تعظیم شدندی ز یمین وز یسر

Гуфтамаш эй бути шангули чроӣии тўмлўл

گفتمش ای بت شنگول چرائی توملول

Каз маломат задӣ андари дили вҷонми озар

کز ملامت زدی اندر دل وجانم آذر

Гуфт доне ба ман шефтаи дили дигари бор

گفت دانی به من شیفته دل دیگر بار

Аз раҳи кӣна чаҳ кард ин фалаки бдохтр

از ره کینه چه کرد این فلک بداختر

Соъатии пеши ҳилолии з уфуқ кард падед

ساعتی پیش هلالی ز افق کرد پدید

Шармӣ аз абрӯии ман ҳеҷ накард он кофар

شرمی از ابروی من هیچ نکرد آن کافر

Дилбарон гуфтанд афрохтаи қомати ошиқ

دلبران گفتند افراخته قامت عاشق

Ошиқон гуфтанд абрӯӣ намӯда дилбар

عاشقان گفتند ابروی نموده دلبر

Ва он набад абрӯии ёри венаи қади ошиқи зор

و آن نبد ابروی یار ونه قد عاشق زار

Бади ҳилоли ҳамаи рӯза ки чунин бади лоғар

بد هلال همه روزه که چنین بد لاغر

Ман ту доне ки дамӣ зист нтонм гар нест

من تو دانی که دمی زیست نتانم گر نیست

Соқии всоғр ва май мутриби вчнгу мзмр

ساقی وساغر و می مطرب وچنگ و مزمر

Маслиҳат чист надонам чаҳ кунам чун созам

مصلحت چیست ندانم چه کنم چون سازم

Ба тўгФтми ғами дил то ту кунӣ чораи магар

به توگفتم غم دل تا تو کنی چاره مگر

Гуфтам эй шӯх чаҳ гўӣӣ рамазон омад боз

گفتم ای شوخ چه گوئی رمضان آمد باز

Хез аз ҷо ки кунем алони оҳанги сафар

خیز از جا که کنیم الآن آهنگ سفر

Дар ҳадисаст агар чаҳ зрсўли мухтор

در حدیث است اگر چه زرسول مختار

Ки сафар назд хиради қитъа Эй омад зи сқр

که سفر نزد خرد قطعه ای آمد ز سقر

Лек сад раҳи з ҳзр ҳаст сафар кардан ба

لیک صد ره ز حضر هست سفر کردن به

Хорсони хори шӯй чун ба назарҳо ба ҳзр

خارسان خوار شوی چون به نظرها به حضر

Боз фардоаст ки дрмикдаҳи пери хумор

باز فردا است که درمیکده پیر خمار

Мӯътакиф гардаду бандад ба рух азанда дар

معتکف گردد و بندد به رخ از انده در

Боз фардоаст каз андеша зоҳид набӯд

باز فردا است کز اندیشه زاهد نبود

Ба дар дайри Муғони касро ёроии гузар

به در دیر مغان کس را یارای گذر

Боз фардоаст ки банданд дар майхона

باز فردا است که بندند در میخانه

Вази ғамаши ринди қадаҳ нӯш хӯрд хӯни ҷигар

وز غمش رند قدح نوش خورد خون جگر

Боз фардоаст ки бар минбар воъиз гуяд

باز فردا است که بر منبر واعظ گوید

К-эйҳо алқўм битарсед зи рӯзи маҳшар

کایها القوم بترسید ز روز محشر

Дар ҳадисаст ки бошад ба сқри мороне

در حدیث است که باشد به سقر مارانی

Ки басии дандонашони тез тараст аз ханҷар

که بسی دندانشان تیز تر است از خنجر

Ақрабӣ ҳаст чунон кӯро нешӣаст чунин

عقربی هست چنان کو را نیشی است چنین

Ки ба кӯҳ ар гузарад кӯҳ шавад хокистар

که به کوه ار گذرد کوه شود خاکستر

Ҳаркии михўораҳи шнидстм дар рӯзи ҷазо

هرکه میخواره شنیدستم در روز جزا

Баҳрааш ҳеҷ набошад зи шароби кавсар

بهره اش هیچ نباشد ز شراب کوثر

Ҳама донед ки ғайбат бтар омад зи зино

همه دانید که غیبت بتر آمد ز زنا

Пас ҳам аз ин ҳам аз он ҷумлаи нмоӣиди ҳазар

پس هم از این هم از آن جمله نمائید حذر

Зани вмрд аз гунаҳ пеш кунед истиғфор

زن ومرد از گنه پیش کنید استغفار

Пас аз ин ҳеҷ маосии ннмоӣид дигар

پس از این هیچ معاصی ننمائید دگر

Шармӣ аз абрӯӣу зулф ту надорад воъиз

شرمی از ابروی و زلف تو ندارد واعظ

Ки наад рӯй ба миҳроби впо бар минбар

که نهد روی به محراب وپا بر منبر

Ҳон дар ин шаҳр дар ин шаҳр ки натавон ме хӯрд

هان در این شهر در این شهر که نتوان می خورد

Аз чаҳ созем макони баҳр чаҳ гирем мақар

از چه سازیم مکان بهر چه گیریم مقر

Рӯза то шръо ҳар рӯза хӯрем вгўӣим

روزه تا شرعا هر روزه خوریم وگوئیم

Бар мусофир набӯд рӯза ба ҳукми довар

بر مسافر نبود روزه به حکم داور

зи ин балади мо ветои туҷҷори сифати рўорим

ز این بلد ما وتو تجار صفت روآریم

Ба ҳабаш ё ба хутан ё ба хто ё кшмр

به حبش یا به ختن یا به ختا یا کشمر

Ғараз инаст каз ӣнҷо чу бидон малик расем

غرض این است کز اینجا چو بدان ملک رسیم

Ҳама гӯйанд ки моҳ рамазон омад сар

همه گویند که ماه رمضان آمد سر

Баҳри сармояи ту аз синаи всоқовар сим

بهر سرمایه تو از سینه وساق آور سیم

Ман ҳам аз чеҳраи гузорам ба бар сими тўзр

من هم از چهره گذارم به بر سیم توزر

Ҳар чаҳ суд аз зари всими ман вето пайдо шуд

هر چه سود از زر وسیم من وتو پیدا شد

Ман ҳам аз чеҳраи гузорам ба бар сими ту зар

من هم از چهره گذارم به بر سیم تو زر

Ҳар чаҳ савдо аз зари всими ман вето пайдо шуд

هر چه سودا از زر وسیم من وتو پیدا شد

Ман барам даҳ дўтўдаҳи як бабрии ҳисса агар

من برم ده دوتوده یک ببری حصه اگر

Зонкаҳи сармояи зар аз ман буду сим аз ту

زآنکه سرمایه زر از من بود و سیم از تو

Ҳама донанд ки зар ҳаст зи сими афзӯнтар

همه دانند که زر هست ز سیم افزونتر

Не хато гуфтам ҳаргиз нахирад зари маро

نی خطا گفتم هرگز نخرد زر مرا

Шӯшаи сими турогар ки бибинад заргар

شوشه سیم تو را گر که ببیند زرگر

Вагар аз ранҷ сафар ҳаст туро андеша

وگر از رنج سفر هست تو را اندیشه

Нест ғам дорам тадбир дигар зи ин беҳтар

نیست غم دارم تدبیر دگر ز این بهتر

Рӯзҳо рӯза бигирам валикини шаб ҳо

روزها روزه بگیرم ولیکن شب ها

Ҳай бирезем май аз булбулаи андари соғар

هی بریزیم می از بلبله اندر ساغر

Лек беш аз ду се соғар натавон хӯрд ки зуд

لیک بیش از دو سه ساغر نتوان خورد که زود

Бӯяш аз ком равад ранҷи хумораш аз сар

بویش از کام رود رنج خمارش از سر

ё чунин хӯрд ки азмстӣ афтод чунон

یا چنین خورد که ازمستی افتاد چنان

Ки бҳўш омад андари саҳари шом дигар

که بهوش آمد اندر سحر شام دگر

Рӯз чун гардад азхонаҳ ба масҷиди оӣим

روز چون گردد ازخانه به مسجد آئیم

Ҷой гирем бар зоҳдкии афсунгар

جای گیریم بر زاهدکی افسونگر

Гуяд аз ҳолати мо дӯш ба эҳё буданд

گوید از حالت ما دوش به احیا بودند

Чаҳ хабари ореи каси рости зи сари мзмр

چه خبر آری کس راست ز سر مضمر

Сухан аз ҳеҷ нгўӣими ҷуз аз савму слўаҳ

سخن از هیچ نگوئیم جز از صوم و صلوة

Мадҳат аз каси нсроӣими ҷуз аз фахри башар

مدحت از کس نسرائیم جز از فخر بشر

Гуҳ бипурсем азуи масаъла дар боби вузӯ

گه بپرسیم ازو مسئله در باب وضو

Ки чаҳ сон гашта муқарар ба тариқи ҷаъфар

که چه سان گشته مقرر به طریق جعفر

Гоҳи гўӣим ки дар шаки миёни се вчор

گاه گوئیم که در شک میان سه وچار

Бозгуи ончӣ расидааст зи шаръи анвар

بازگو آنچه رسیده است ز شرع انور

Боз чун шаб шавад аз масҷид дрхонаҳ рӯем

باز چون شب شود از مسجد درخانه رویم

Боз гирем ба кФҷоми шароби аҳмар

باز گیریم به کفجام شراب احمر

Ман нанӯшам ба шаби қадар вале ҳеҷ шароб

من ننوشم به شب قدر ولی هیچ شراب

То магари қадарам қадре шавад афзӯни зи қадар

تا مگر قدرم قدری شود افزون ز قدر

Ҳамаи аъмоли шаби қадар ба ҷои орм аз онч

همه اعمال شب قدر به جا آرم از آنچ

Дрҳдисаст вхбр дода аз он пайғамбар

درحدیث است وخبر داده از آن پیغمبر

Ним шаб низ бихонам ба хушўъ ва ба хузўъ

نیم شب نیز بخوانم به خشوع و به خضوع

Он дъоӣӣ ки абӯи Ҳамзаи ҳамеи хўондсҳр

آن دعائی که ابو حمزه همی خواندسحر

Чун ки фориғ шавам аз хондани қуръони внмоз

چون که فارغ شوم از خواندن قرآن ونماز

Ҳам падарро ба дуо шод кунам ҳам модар

هم پدر را به دعا شاد کنم هم مادر

Пас кунам саҷдаи вҷзи васли ту вмрги рақиб

پس کنم سجده وجز وصل تو ومرگ رقیب

Матлабии дигар хоҳиш накунам аз кркр

مطلبی دیگر خواهش نکنم از کرکر

Ба шаби иди бёроими лекини ҷашнӣ

به شب عید بیارایم لیکن جشنی

Ки буд ҳасрати салҷуқи шаҳу шаҳи санҷар

که بود حسرت سلجوق شه و شه سنجر

Коса дар хон нуҳуми азкосаҳи фарқи фағфур

کاسه در خوان نهم ازکاسه فرق فغفور

Пардаи брдри кашам аз дибаҳ рӯй қайсар

پرده بردر کشم از دیبه روی قیصر

Машк соем чу сари зулфи ту андари ҳован

مشک سایم چو سر زلف تو اندر هاون

Авди сӯзами чўхми ҷаъди ту андари миҷмар

عود سوزم چوخم جعد تو اندر مجمر

Соқӣ аз як ҷо бо бонги дафу барбату не

ساقی از یک جا با بانگ دف و بربط و نی

Ҳаии бирезади зглўии бти хӯни кавсар

هی بریزد زگلوی بط خون کوثر

Мутриб аз як сўбои нашъаи саҳбо ба фалак

مطرب از یک سوبا نشئه صهبا به فلک

Зуҳраро гӯш кунад кар з навой мзмр

زهره را گوش کند کر ز نوای مزمر

Фиканд он як биҳушаши андари даҳлез

فکند آن یک بیهوشش اندر دهلیز

Ғунуд ин як сархуши з май андари манзар

غنود این یک سرخوش ز می اندر منظر

Субҳ чун гашти бшўӣими рухи врўорим

صبح چون گشت بشوئیم رخ وروآریم

Ба дрФхри ҷаҳони қдўаҳи арбоби ҳунар

به درفخر جهان قدوه ارباب هنر

Таҳният гӯям вбншинми взон пас хонам

تهنیت گویم وبنشینم وزآن پس خوانم

Мадҳи шоҳаншаҳи дайни фотиҳи хайбари ҳайдар

مدح شاهنشه دین فاتح خیبر حیدر