Баҳроми мирзо шуда то ҳукмрон ба Форс

بهرام میرزا شده تا حکمران به فارس

Пайдо шудааст фитнаи охири замон ба Форс

پیدا شده است فتنه آخر زمان به فارس

Зоин пас раво буд ки наёяд ба Форси марг

زاین پس روا بود که نیاید به فارس مرگ

Зеро ки нест касро дар тани равон ба Форс

زیرا که نیست کس را در تن روان به فارس

Инсофи вростӣу мурувват шудаи ниҳон

انصاف وراستی و مروت شده نهان

Гардӣда зулми вҷўри втъдии аён ба Форс

گردیده ظلم وجور وتعدی عیان به فارس

Аз даҳшати вази ваҳшат бе ҳиси вбиқрор

از دهشت وز وحشت بی حس وبیقرار

Ҳаст устихон чу набзи вабаи набзи устихон ба Форс

هست استخوان چو نبض وبه نبض استخوان به فارس

Ҷузи зулму ҷаври вФтнаҳу ошӯб ҳеҷ нест

جز ظلم و جور وفتنه و آشوب هیچ نیست

Дорад вуҷӯди анқои амни вомон ба Форс

دارد وجود عنقا امن وامان به فارس

Аз фитнаи ҷони намояди солим агар касе

از فتنه جان نماید سالم اگر کسی

Бояд ки хонд ӯ росоҳбқрон ба Форс

باید که خواند او راصاحبقران به فارس

Аз бскаҳи зулм ва фитна бидиданд неи аҷаб

از بسکه ظلم و فتنه بدیدند نی عجب

Зоин пас туюр агар накунанд ошён ба Форс

زاین پس طیور اگر نکنند آشیان به فارس

Вази баси ҷафо ва ҷавр кашидааст неи шигифт

وز بس جفا و جور کشیده است نی شگفت

Гар зоин сипас насозад занбӯри хон ба Форс

گر زاین سپس نسازد زنبور خان به فارس

Хоҳии шӯйгар огаҳи зи авзоъ Форс ҳаст

خواهی شوی گر آگه ز اوضاع فارس هست

Бедоди вебии ҳисоби вҷФои бекарон ба Форс

بیداد وبی حساب وجفا بیکران به فارس

Кас гуфта марои бишуморадгар аз ғараз

کس گفته مرا بشمارد گر از غرض

Бо ӯ бигӯ биёи зи паии имтиҳон ба Форс

با او بگو بیا ز پی امتحان به فارس

Ояд ба малики Форс касе шодмон агар

آید به ملک فارس کسی شادمان اگر

Ҳам ҷони нижанди грддўҳми дили навон ба Форс

هم جان نژند گرددوهم دل نوان به فارس

Ғайр аз фиребу Фриаҳи вабаатон дигар мҷўӣ

غیر از فریب و فریه وبهتان دگر مجوی

Каси ростии надидаи ҷуз аз хайзарон ба Форс

کس راستی ندیده جز از خیزران به فارس

Бояд каз ӯ надошт дигар орзӯии ҳуш

باید کز او نداشت دگر آرزوی هوش

Амни вомони кндксӣ ар ормон ба Форс

امن وامان کندکسی ار آرمان به فارس

Ғайр аз дукони кӣна ба бозори зулми вҷўр

غیر از دکان کینه به بازار ظلم وجور

Кас боз менабинад азин пас дукон ба Форс

کس باز می نبیند ازین پس دکان به فارس

Матбӯъи табъи орифу омӣ шудааст шар

مطبوع طبع عارف و عامی شده است شر

Шар гашта ҳмчўълми маъонии баён ба Форс

شر گشته همچوعلم معانی بیان به فارس

Ҳошо ки каси азин пас биндншони зи адл

حاشا که کس ازین پس بیندنشان ز عدل

Грҳкмрони бигардади Нӯшервон ба Форс

گرحکمران بگردد نوشیروان به فارس

Широз менагирад равнақ чун шеъри ман

شیراز می نگیرد رونق چون شعر من

Гар баҳр равнақ ояд шоҳи ахтсон ба Форс

گر بهر رونق آید شاه اختسان به فارس

Рӯ эй сабо ба Носири аддӣни шоҳи арзаи дор

رو ای صبا به ناصر الدین شاه عرضه دار

Каз шӯру фитнаи дории сдгнҷи вкон ба Форс

کز شور و فتنه داری صدگنج وکان به فارس

Аз тири ҳодисоти замони ҷон наме барад

از تیر حادثات زمان جان نمی برد

Пўшндогри дусади зираи вгстўон ба Форс

پوشنداگر دوصد زره وگستوان به فارس

Набӯд нишони нусрати вФирўзии взФр

نبود نشان نصرت وفیروزی وظفر

Бар по кунанд агар илми Ковиён ба Форс

بر پا کنند اگر علم کاویان به فارس

Шояд кунанд чун ман бархе итоаташ

شاید کنند چون من برخی اطاعتش

Ояд агар ки Меҳдии охири замон ба Форс

آید اگر که مهدی آخر زمان به فارس

ДрҳФтхўони ҷафое ки Исфандиёр дид

درهفتخوان جفایی که اسفندیار دید

Ҳар ҳафтаи ман бубинами бадтар аз он ба Форс

هر هفته من ببینم بدتر از آن به فارس

Ёқӯтро шунидаам оташи нсўздо

یاقوت را شنیده ام آتش نسوزدا

Пас аз чаҳ сӯхтааст марои ҷисми вҷон ба Форс

پس از چه سوخته است مرا جسم وجان به فارس

Тарҷеҳ май даҳум ба ҷинони ман ҷҳим ро

ترجیح می دهم به جنان من جحیم را

Халқ ар кунод холиқи бичўни ҷинон ба Форс

خلق ار کناد خالق بیچون جنان به فارس

Карбос агар либос шавад мрмро ба рай

کرباس اگر لباس شود مرمرا به ری

Хуштар аз инки ҷома кунам парниён ба Форс

خوشتر از اینکه جامه کنم پرنیان به فارس

Ҷузи қлтбонии оўхи дрмлк Форс нест

جز قلتبانی آوخ درملک فارس نیست

Аз бскаҳ ҷамъ гашта ҳамеи қлтбон ба Форс

از بسکه جمع گشته همی قلتبان به فارس

Рафтани зи Форси мумкин агар мешудӣ маро

رفتن ز فارس ممکن اگر می شدی مرا

Имкон надошт инки бигирам макон ба Форс

امکان نداشت اینکه بگیرم مکان به فارس

Танҳо ҳаме на ман шудаам зору нотавон

تنها همی نه من شده ام زار و ناتوان

Зорндўи нотавони ҳамаи перу ҷавон ба Форс

زارندو ناتوان همه پیر و جوان به فارس

Онкас ки буд қоматаш аз ростии чўтир

آنکس که بود قامتش از راستی چوتیر

Аз бори ранҷу ғам шудаи хам чун камон ба Форс

از بار رنج و غم شده خم چون کمان به فارس

Онкас ки мерамед азуи шери хашмгин

آنکس که میرمید ازو شیر خشمگین

Май бинмш ки гашта зондаҳи жкон ба Форс

می بینمش که گشته زانده ژکان به فارس

Зиндон шудааст Форс аз ин ғуссаи мрмро

زندان شده است فارس از این غصه مرمرا

Коникс ки нон набӯдаш гардӣда хон ба Форс

کانکس که نان نبودش گردیده خان به فارس

Онкўи з заъф менатавонист гом зад

آنکو ز ضعف می نتوانست گام زد

Ҳолеи нигар ки гашта чаҳ сони Комрон ба Форс

حالی نگر که گشته چه سان کامران به فارس

Онкўи зи миҳмонии амраши ҳамеи гузашт

آنکو ز میهمانی امرش همی گذشت

Густарда хон ва гашта кунун мизбон ба Форс

گسترده خوان و گشته کنون میزبان به فارس

Дунон ки аз барои ду нон сина ме заданд

دونان که از برای دو نان سینه می زدند

Густардаанд айдун сад гӯна хон ба Форс

گسترده اند ایدون صد گونه خوان به فارس

Вонон ки қурс хур нашудӣ нони хуонишон

وآنان که قرص خور نشدی نان خوانشان

Дар аҳд шоҳзода надоранд нон ба Форс

در عهد شاهزاده ندارند نان به فارس

Овора аз ватан ҳама гирданд то ватан

آواره از وطن همه گردند تا وطن

Ҳоҷӣ қавом дорад втои илхон ба Форс

حاجی قوام دارد وتا ایلخان به فارس

Оҷиз шавад зи чораи ин дард бе даво

عاجز شود ز چاره این درد بی دوا

Исо фурӯд ояд агар зи осмон ба Форс

عیسی فرود آید اگر ز آسمان به فارس

Рӯзи сим чу гов ба пушташ ниҳанд хеш

روز سیم چو گاو به پشتش نهند خویش

Мондогри ду рӯзи яли систон ба Форс

مانداگر دو روز یل سیستان به فارس

Чун пашшаи пеши чашм ҳақир ояду забун

چون پشه پیش چشم حقیر آید و زبون

Пелӣ бияёд ар ки зи Ҳиндӯстон ба Форс

پیلی بیاید ار که ز هندوستان به فارس

Гомии ду бар надошта дизаҳ харӣ шавад

گامی دو بر نداشته دیزه خری شود

Каси Рахшро агар бикашади зери рон ба Форс

کس رخش را اگر بکشد زیر ران به فارس

Аз бскаҳи корҳо шудаи ворун шигифт нест

از بسکه کارها شده وارون شگفت نیست

Аз партав ар бисӯзад маро каттон ба Форс

از پرتو ار بسوزد مه را کتان به فارس

Икдми зи ақли вҳўши кас ар гӯши бдҳдо

یکدم ز عقل وهوش کس ار گوش بدهدا

наменашунӯд сдоӣии ғайр аз фиғон ба Форс

می نشنود صدائی غیر از فغان به فارس

Касро ба каси зи ғами сргФт вшнид нест

کس را به کس ز غم سرگفت وشنید نیست

Шҳзодаҳ карда монои ақди аллсон ба Форс

شهزاده کرده مانا عقد اللسان به فارس

Рӯзии дўнгзрд агар ин гӯна бугзарад

روزی دونگذرد اگر این گونه بگذرد

Каз кас дигар нҷўӣии нони венашон ба Форс

کز کس دگر نجوئی نان ونشان به فارس

Бо хеш дӯш гуфтам дармон дард чист

با خویش دوش گفتم درمان درد چیست

Омад сурӯшӣ аз дили вгФтои ммон ба Форс

آمد سروشی از دل وگفتا ممان به فارس

Чун неи зи кӣнаи банди зи бандаш ҷудо кунанд

چون نی ز کینه بند ز بندش جدا کنند

Каси фии алмисл агар ки буд меҳрбон ба Форс

کس فی المثل اگر که بود مهربان به فارس

эй дили биёи зи каси матлаби истионатӣ

ای دل بیا ز کس مطلب استعانتی

Зеро ки ҳечкас набӯд мстъон ба Форс

زیرا که هیچکس نبود مستعان به فارس

Гар кас бигӯед аз чаҳ чунин Форс шуд хароб

گر کس بگوید از چه چنین فارس شد خراب

Баргӯ хароби гашт чу омад фалон ба Форс

برگو خراب گشت چو آمد فلان به فارس

Оби вҳўои Форси аҷаби сифла парвар аст

آب وهوای فارس عجب سفله پرور است

Коникс ки дид монад аз он ҷовдон ба Форс

کانکس که دید ماند از آن جاودان به فارس

Фазли аллоҳи онкии фазлаи шайтон ба риш ӯст

فضل الله آنکه فضله شیطان به ریش اوست

Бе равнақии нигар ки буд кордон ба Форс

بی رونقی نگر که بود کاردان به فارس

Ин бас ба ҳаҷви Форс ки баҳроми мирзо

این بس به هجو فارس که بهرام میرزا

Оварда пешкори зи Мозандарон ба Форс

آورده پیشکار ز مازندران به فارس

эй онкии гўӣим ки зи беҳуда лаб бабанд

ای آنکه گوئیم که ز بیهوده لب ببند

Монанди ман варост ду сдмдҳ хон ба Форс

مانند من وراست دو صدمدح خوان به فارس

Зон гуфтам ин қасида ба васфаш ки то ба ҳашар

زان گفتم این قصیده به وصفش که تا به حشر

Аз аўҳмӣ бихонанд ин достон ба Форс

از اوهمی بخوانند این داستان به فارس

Токор ӯ набошад ҷуз додани дуо

تاکار او نباشد جز دادن دعا

Ҷузи фӯҳш ӯ надорам вирди забон ба Форс

جز فحش او ندارم ورد زبان به فارس