Сари зулф тўмӣ гардад ба рухсори тўгоҳии каҷ

سر زلف تو می گردد به رخسار تو گاهی کج

Ва ё баҳр гузидан мешавад мори сиёҳии каҷ

و یا بهر گزیدن می شود مار سیاهی کج

Чу Тифли андари гуҳи таълими пеши Авестоади худ

چو طفل اندر گه تعلیم پیش اوستاد خود

Ҳаме зулфат шавад азбодгоҳии рост гоҳе каҷ

همی زلفت شود از باد گاهی راست گاهی کج

БФгтми ростии нисбати даҳуми бомашки зулфат ро

بفگتم راستی نسبت دهم با مشک زلفت را

Ба печ втоб рафт вкрдбррўими нигоҳии каҷ

به پیچ و تاب رفت و کرد بر رویم نگاهی کج

Ба зулфати машк чин гуфтам ғалат кардам хато гуфтам

به زلفت مشک چین گفتم غلط کردم خطا گفتم

Парешон будам вошФтаҳи афтодам ба роҳии каҷ

پریشان بودم و آشفته افتادم به راهی کج

Чу қадати рости болои шдогри сарви чамани лекин

چو قدت راست بالا شد اگر سرو چمن لیکن

Чўтў бар дӯши всрдорди куҷои зулфи вклоҳии каҷ

چو تو بر دوش و سر دارد کجا زلف و کلاهی کج

Биҷузи абрӯии тўбр рӯй тўҳргз надидам ман

بجز ابروی تو بر روی تو هرگز ندیدم من

Ки миҳробӣ буд дрмсҷдӣ ё хонақоҳии каҷ

که محرابی بود در مسجدی یا خانقاهی کج

Сафи баргаштаи мижгонати паии тороҷи ҷони вдл

صف برگشته مژگانت پی تاراج جان و دل

Бидон монад ки карда баҳри ғорати қади сиёҳии каҷ

بدان ماند که کرده بهر غارت قد سیاهی کج

Чаҳ бокатгар баланди иқболи қадаш аз ғамат каҷ шуд

چه باکت گر بلند اقبال قدش از غمت کج شد

Надорад боғбони ғам гар шавад шохи гиёҳии каҷ

ندارد باغبان غم گر شود شاخ گیاهی کج