Агар ки теғи кашии вкнии марои мзбўҳ

اگر که تیغ کشی و کنی مرا مذبوح

Ҳануз қӯти ҷону дилӣу роҳати рӯҳ

هنوز قوت جان و دلی و راحت روح

Висол рӯй тўмшклтар омадааст аз ин

وصال روی تو مشکل تر آمده است از این

Ки вифқи каси талабад аз мусалласи бдўҳ

که وفق کس طلبد از مثلث بدوح

Танам бахаст вшдозчшми ҷодӯяти бемор

تنم بخست و شد از چشم جادویت بیمار

Дилами шикасту шдози теғи абрӯяти маҷрӯҳ

دلم شکست و شد از تیغ ابرویت مجروح

Чу аҳди ту шкндтўбаҳ чун рахт бинад

چو عهد تو شکند توبه چون رخت بیند

Касе ки тавбаи зи ишқ ту карда ҳмчўнсўҳ

کسی که توبه ز عشق تو کرده همچو نصوح

Дили мност ки дар сабри ҳамчу Айюб аст

دل من است که در صبر همچو ایوب است

Вагар на ашк ба тӯфон маро фиканда чўнўҳ

وگر نه اشک به طوفان مرا فکنده چو نوح

Чаҳ ғами замона ба рӯй дилами даригар баст

چه غم زمانه به روی دلم دری گر بست

Ба рӯйиш аз раҳи дигар дарӣ шавад мафтӯҳ

به رویش از ره دیگر دری شود مفتوح

зи лаъл хеш бидиҳ бӯсаи брблндоқбол

ز لعل خویش بده بوسه بر بلنداقبال

Ки то баландии иқбол ӯ расад ба вузӯҳ

که تا بلندی اقبال او رسد به وضوح