Ба сӯят аз чаҳ з миҳроб мекунад рӯ ро

به سویت از چه ز محراب می کند رو را

Магар ба шайх намӯдӣ ту тоқи абрӯ ро

مگر به شیخ نمودی تو طاق ابرو را

Чўнишкри зи қадам то ба фарқи ширинӣ

چونیشکر ز قدم تا به فرق شیرینی

Бгўӣӣ ар ҳамаи талх втрш кунӣ рӯ ро

بگوئی ار همه تلخ وترش کنی رو را

Мааст мнхсФаст офтоб мнксФ аст

مه است منخسف است آفتاب منکسف است

Ваёи ҳиҷоб ба рухсор кардае мўро

ویا حجاب به رخسار کرده ای مورا

Кунӣ асири дили хастаро ба чнгли зулф

کنی اسیر دل خسته را به چنگل زلف

Чунонкӣ сайд кунад шоҳбози тиҳу ро

چنانکه صید کند شاهباز تیهو را

Магар на дӯзах аз он гуноҳкорон аст

مگر نه دوزخ از آن گناهکاران است

Ба ман з чист надонам ниФкнии ху ро

به من ز چیست ندانم نیفکنی خو را

Магар на холи ту ҷо карда брлби кавсар

مگر نه خال تو جا کرده برلب کوثر

Ки гуфт раҳ набӯд дар биҳишти ҳиндӯ ро

که گفت ره نبود در بهشت هندو را

Касон ки панди ман аз ишқи дӯсти мигўинд

کسان که پند من از عشق دوست میگویند

Чўмн ба чашми ҳақиқат надидаанд ӯ ро

چومن به چشم حقیقت ندیده اند او را

Гирифтаи зи абрӯи вмжгон з чист тири вкмон

گرفته ز ابرو ومژگان ز چیست تیر وکمان

Худ ӯ асир кунад аз нигоҳии оҳӯ ро

خود او اسیر کند از نگاهی آهو را

Бад-ӣни равиш ки сарояд ғазали баланди иқбол

بدین روش که سراید غزل بلند اقبال

Раво буд ки бишӯйанд шеъри хоҷу ро

روا بود که بشویند شعر خواجو را