зи бӯ ба чини шикании қадари нофи оҳӯ ро

ز بو به چین شکنی قدر ناف آهو را

Кунӣ зи шонаи парешон чу анбарин мӯ ро

کنی ز شانه پریشان چو عنبرین مو را

Ба чеҳра ёфтам аз чист холи мишкӣнат

به چهره یافتم از چیست خال مشکینت

Балии дротш сӯзон ниҳанд ҳиндӯ ро

بلی درآتش سوزان نهند هندو را

Ҷаҳони чўдкаҳи атторҳо муаттар шуд

جهان چودکه عطارها معطر شد

Магар тўшонаҳ задӣ зулфи анбарин бӯ ро

مگر توشانه زدی زلف عنبرین بو را

Ба сайди хастаи дили ман чаҳ мекунӣ кӯшиш

به صید خسته دل من چه می کنی کوشش

Ту шергирӣ ишорат кунигар оҳӯ ро

تو شیر گیری اشارت کنی گر آهو را

Чу рўзъид кунанд ъошқонмборкбод

چو روزعید کنند عاشقانمبارکباد

Магар ки дӯш намӯдӣ ҳилоли абрӯ ро

مگر که دوش نمودی هلال ابرو را

Замин бабўсад вбнҳд ба пеши пои ту сар

زمین ببوسد وبنهد به پیش پای تو سر

Нмоӣӣ ар ки ба хуршеди осмони рўро

نمائی ار که به خورشید آسمان رورا

зи оби шӯри гуҳар дар замона май хезад

ز آب شور گهر در زمانه می خیزد

Дар оби ширини парвардае ту лؤлؤ ро

در آب شیرین پرورده ای تو لؤلؤ را

зи бори меҳр тухолӣ намекунам паҳлу

ز بار مهر توخالی نمی کنم پهلو

Ба теғи кӣнаи шкоФндм ар ки паҳлу ро

به تیغ کینه شکافندم ار که پهلو را

Дар ояд аз дар дигари ?бирти баланди иқбол

در آید از در دیگر برت بلند اقبال

Ҳазор бор баронегар аз дарат ӯ ро

هزار بار برانی گر از درت او را