Ҳар қатраи хӯнӣ ки зи чашм терм уфтад

هر قطره خونی که ز چشم ترم افتد

Нақшӣаст ки аз лаъли лаб дилбарам уфтад

نقشی است که از لعل لب دلبرم افتد

Гар даст диҳад рӯйу лаби дӯсти таманно

گر دست دهد روی و لب دوست تمنا

Дигар на ба фирдавс ва на ба кавсарам уфтад

دیگر نه به فردوس و نه به کوثرم افتد

Маъюсем аз бахт чунонаст кигар ёр

مأیوسیم از بخت چنان است که گر یار

Бошад ба барам кофарам ар боварам уфтад

باشد به برم کافرم ار باورم افتد

Пероҳани сабрӣ ки ба тан дӯхта дорам

پیراهن صبری که به تن دوخته دارم

Хоҳам ки чунон чоки занам каз барам уфтад

خواهم که چنان چاک زنم کز برم افتد

Аз теғи ҷафои ту гар уфтад серум аз тан

از تیغ جفای تو گر افتد سرم از تن

Ишқи туу савдои ту кӣ аз серум уфтад

عشق تو و سودای تو کی از سرم افتد

Коҳади дили ман ҳамчуи каттон дар бар маҳтоб

کاهد دل من همچو کتان در بر مهتاب

Рӯят чу ба ёди дили ғам пурварам уфтад

رویت چو به یاد دل غم پرورم افتد

Нешӣ ки зи шасти ту маро ба буд аз нӯш

نیشی که ز شست تو مرا به بود از نوش

Заҳрӣ ки зи дасти ту ба аз шукрам уфтад

زهری که ز دست تو به از شکرم افتد

Таҳсини малик алърш кунад бар ману табъам

تحسین ملک العرش کند بر من و طبعم

Ҳар гуҳ ки сноӣӣ ба лаб аз ҳайдарам уфтад

هر گه که ثنائی به لب از حیدرم افتد