Дили ман на азми боғ ва на ҳавоӣ роғ дорад

دل من نه عزم باغ و نه هوای راغ دارد

Ба хаёли таваҳҳум аз он ҳам аз ин фироқ дорад

به خیال توهم از آن هم از این فراغ دارد

Балии онкии рост дар бар чўтўдлбрии смнбр

بلی آنکه راست در بر چوتودلبری سمنبر

На ба фикр боғ бошад на хаёл роғ дорад

نه به فکر باغ باشد نه خیال راغ دارد

Чўхти тўсбзаҳи ҳаргиз ба кадоми роғи равед

چوخط توسبزه هرگز به کدام راغ روید

Чу лаби тўғнчаҳи гулбун ба кадом боғ дорад

چو لب توغنچه گلبن به کدام باغ دارد

з ғамат нагаштагар лолаи зи гиряи кӯр аз чаҳ

ز غمت نگشته گر لاله ز گریه کور از چه

Рух ӯ шудааст хунини вҳмишаҳ доғ дорад

رخ او شده است خونین وهمیشه داغ دارد

Надиҳад ба пеши рухсори ту офтоби партав

ندهد به پیش رخسار تو آفتاب پرتو

Бар офтоби оре чаҳ зиё чароғ дорад

بر آفتاب آری چه ضیاء چراغ دارد

На фитад ба срхморш нашавад зи нашъаи фориғ

نه فتد به سرخمارش نشود ز نشئه فارغ

зи шароби ишқати онкас ки бҳкФ аёғ дорад

ز شراب عشقت آنکس که بهکف ایاغ دارد

Шудаи зулфи тӯпуришон чу дили блндоқбол

شده زلف توپریشان چو دل بلنداقبال

Магар аз дили парешони ман ӯ суроғ дорад

مگر از دل پریشان من او سراغ دارد