Ҳиҷри ёр аз баси дили зори маро пурдард кард

هجر یار از بس دل زار مرا پردرد کرد

Ашки чашмамро чунин сурхи врхмро зрдкрд

اشک چشمم را چنین سرخ ورخم را زردکرد

Мардро пурвой мурдан нест андари роҳи ишқ

مرد را پروای مردن نیست اندر راه عشق

Мард май бояд ба дарди ишқ ва худ ромрд кард

مرد می باید به درد عشق و خود رامرد کرد

Сӯдмандам нест глқндми диҳӣ чанд эй табиб

سودمندم نیست گلقندم دهی چند ای طبیب

Бояд аз лаъли лаби дилбари алоҷ дард кард

باید از لعل لب دلبر علاج درد کرد

Кун алоҷ аз нўшдорўии лаби лаълати маро

کن علاج از نوشداروی لب لعلت مرا

Кончаҳ бо ман теғ абрӯят набояд крдкрд

کانچه با من تیغ ابرویت نباید کردکرد

Ғмгсор ман нашуд кас дар замони ҳиҷри ту

غمگسار من نشد کس در زمان هجر تو

Ғайри ашки дида каз рухсораи покам гирд кард

غیر اشک دیده کز رخساره پاکم گرد کرد

Оташини рухсорати андари ишқ дилгармам намӯд

آتشین رخسارت اندر عشق دلگرمم نمود

Лек лаъли обдорти коми манро сард кард

لیک لعل آبدارت کام من را سرد کرد

Аз дили зори баланд иқбол гардад бо хабар

از دل زار بلند اقبال گردد با خبر

Муҳра ҳар кас ки ҷо дар шшдр андар нарад кард

مهره هر کس که جا در ششدر اندر نرد کرد