Ба мо рӯзовар эй маи имшабӣ ро

به ما روز آور ای مه امشبی را

Ки созем аз ту ҳосили матлабӣ ро

که سازیم از تو حاصل مطلبی را

Чаҳ ҷои зари даҳуми ҷон гар фурушанд

چه جای زر دهم جان گر فروشند

Висол чун ту симини ғабғабӣ ро

وصال چون تو سیمین غبغبی را

Сипоси вмнти эзадро ки фармуд

سپاس ومنت ایزد را که فرمود

Насиби мо чўтўхўши машрабӣ ро

نصیب ما چوتوخوش مشربی را

На каси рӯзӣ чу рӯяти дидаи равшан

نه کس روزی چو رویت دیده روشن

На чун зулфат ба торикии шабӣ ро

نه چون زلفت به تاریکی شبی را

Чу ту фарзандӣ албата наёранд

چو تو فرزندی البته نیارند

Гар оранд аз биҳиштам вобӣ ро

گر آرند از بهشت ام وابی را

Чу рӯяти моҳ буд ар дошт зулфӣ

چو رویت ماه بود ار داشت زلفی

Чу зулфати каси надидаи ақрабӣ ро

چو زلفت کس ندیده عقربی را

Гарм хонанд кофар ё мусулмон

گرم خوانند کافر یا مسلمان

Ки ҷуз ишқат нагирам мазҳабӣ ро

که جز عشقت نگیرم مذهبی را

Баланди иқбол аз саъдӣ надидам

بلند اقبال از سعدی ندیدم

Чу иқболи баландати кавкабӣ ро

چو اقبال بلندت کوکبی را