Сазад булбул ба гулгар дар гулистони ҳам нафас бошад

سزد بلبل به گل گر در گلستان هم نفس باشد

Чаро пас ҷони ман дар тани гирифтор қафас бошад

چرا پس جان من در تن گرفتار قفس باشد

Чўмрғӣ каз қафас бошад ҳавои гулшанаш бар сар

چومرغی کز قفس باشد هوای گلشنش بر سر

Ба сайри олами алавии маро дар дил ҳавас бошад

به سیر عالم علوی مرا در دل هوس باشد

зи ҷон мнчаҳ сазад кин чунин шуд пои басти тан

ز جان منچه سزد کاین چنین شد پای بست تن

Ба мастии фӣ алмисл монад ки дар қидъсс бошад

به مستی فی المثل ماند که در قیدعسس باشد

зи ҷисмонии алойиқи дмбдми коҳади ҳамеи ҷонам

ز جسمانی علایق دمبدم کاهد همی جانم

Чу ҳалвое ки гардиши рӯзи вшби мӯр вмгс бошад

چو حلوایی که گردش روز وشب مور ومگس باشد

Дило осоиш ар хоҳӣ бияфкан перҳан аз тан

دلا آسایش ار خواهی بیفکن پیرهن از تن

Ки бори перҳани бртни туро аз пӯст бас бошад

که بار پیرهن برتن تو را از پوست بس باشد

Баланди иқболи ҷисмаши он чунон коҳидаҳ шуд аз ғам

بلند اقبال جسمش آن چنان کاهیده شد از غم

Ки ҳар гуҳи дилбар ӯро дид гуяд ин чаҳ кас бошад

که هر گه دلبر او را دید گوید این چه کس باشد