Умр рафту рӯзгори андари фироқат сарф шуд

عمر رفت و روزگار اندر فراقت صرف شد

Аз ғам рӯй ту мӯии қиргўнм барф шуд

از غم روی تو موی قیرگونم برف شد

Бози умри мо ки сарфи даврии дилдори гашт

باز عمر ما که صرف دوری دلدار گشت

Умри зоҳдбин ки мҳўнҳўи всрФ сарф шуд

عمر زاهدبین که محونحو وصرف صرف شد

Хӯн ба чашмам медиҳад ҳар дам ки резади барканор

خون به چشمم می دهد هر دم که ریزد برکنار

Дар ғами ишқати аҷаби хунини дилам кам зарф шуд

در غم عشقت عجب خونین دلم کم ظرف شد

Хати мишкӣнат ба рух то сабз чун зангори гашт

خط مشکینت به رخ تا سبز چون زنگار گشت

Ашки чашми ман зҳсрти сурх чўншнгрФ шуд

اشک چشم من زحسرت سرخ چونشنگرف شد

Брдҳри узви ман аз дидори рӯяти баҳра Эй

بردهر عضو من از دیدار رویت بهره ای

Ҷузи лабам каз бӯсаи лаъли лабат бетараф шуд

جز لبم کز بوسه لعل لبت بی طرف شد

Нуқтаи мавҳуми собит бар блндоқболи гашт

نقطه موهوم ثابت بر بلنداقبال گشت

То даҳонати ошкори андари адоӣ ҳарф шуд

تا دهانت آشکار اندر ادای حرف شد