Чаҳ неъматӣаст агар ёри ёр мо ме шуд

چه نعمتی است اگر یار یار ما می شد

Қарори бахши дили биқрор мо ме шуд

قرار بخش دل بیقرار ما می شد

Шудӣ халоси дили мо зи шшдри ғаму дард

شدی خلاص دل ما ز ششدر غم و درد

Агар ки холи рухи аўдўчор момӣ шуд

اگر که خال رخ اودوچار مامی شد

Ба ҳоли мо дилаш ар санг будамӣ шдоб

به حال ما دلش ار سنگ بودمی شدآب

Агар касе хабари азрўзгор мо ме шуд

اگر کسی خبر ازروزگار ما می شد

Ба ёди ориз ӯ сӯй гулистон рафтем

به یاد عارض او سوی گلستان رفتیم

Ба ҳар гулӣ ки раседем хор мо ме шуд

به هر گلی که رسیدیم خار ما می شد

Зоаҳ внолаҳ намудем он чунон корӣ

زآه وناله نمودیم آن چنان کاری

Ки раъди вбрқ ба ҳайрати зкор мо ме шуд

که رعد وبرق به حیرت زکار ما می شد

Ба ҳар чаман ки раседем бскаҳи гриидим

به هر چمن که رسیدیم بسکه گرییدیم

зи хӯни дидаи чамани лолаи зор мо ме шуд

ز خون دیده چمن لاله زار ما می شد

Гроннигор баради номӣ аз баланди иқбол

گرآن نگار برد نامی از بلند اقبال

Ҳамин басии сабаби ифтихор мо ме шуд

همین بسی سبب افتخار ما می شد