ЧўзлФи маи рухон эй осмон чанд

چوزلف مه رخان ای آسمان چند

Марои дории парешони ҳоли вдрбнд

مرا داری پریشان حال ودربند

Ншдўқтӣ ки гирдам аз ту хушнӯд

نشدوقتی که گردم از تو خشنود

Нашуд гоҳе ки бошам аз ту хурсанд

نشد گاهی که باشم از تو خرسند

Ба коми ман ту аз кинӣ ки дорӣ

به کام من تو از کینی که داری

Кунӣ заҳри ҳалоҳил гар хӯрам қанд

کنی زهر هلاهل گر خورم قند

Маро аз риши ғами дил риш манимоӣ

مرا از ریش غم دل ریش منمای

Марои хори взбўни зоин беш мапаснд

مرا خوار وزبون زاین بیش مپسند

Ба меҳнати сар барам айёми токӣ

به محنت سر برم ایام تاکی

Ба ҳасрат бигузаронам рӯз то чанд

به حسرت بگذرانم روز تا چند

Наёрам азтўи ҳеҷ андешаи дрдл

نیارم ازتو هیچ اندیشه دردل

Ба яктои кирдигори поки савганд

به یکتا کردگار پاک سوگند

Надорам азтўҳргзи чашми ёрӣ

ندارم ازتوهرگز چشم یاری

Агар дрФорс бошам ё Самарқанд

اگر درفارس باشم یا سمرقند

Напиндорам пар коҳӣаст ё кӯҳ

نپندارم پر کاهی است یا کوه

Кунӣ бори диламгар кӯҳи алванд

کنی بار دلم گر کوه الوند

Тўнтўонӣ кунӣ пастам ки ҳастам

تونتوانی کنی پستم که هستم

Баланди иқбол аз амри худованд

بلند اقبال از امر خداوند