Савдоӣ ишқ карда зхўд бе хабари маро

سودای عشق کرده ز خود بی‌خبر مرا

Осӯда дил намӯда заҳри хайри вшри маро

آسوده دل نموده ز هر خیر و شر مرا

Бар ҳар чаҳ бингарам ҳамаи байнами ҷамоли ту

بر هر چه بنگرم همه بینم جمال تو

Ишқи рух ту карда чаҳ соҳиби назари маро

عشق رخ تو کرده چه صاحب‌نظر مرا

Ҳар гуҳи ки нӯки мижа ?ут ояд ба ёди ман

هر گه که نوک مژه‌ات آید به یاد من

Ҳар мӯӣ ман занад ба бадани нештар маро

هر موی من زند به بدن نیشتر مرا

Ширини лабони лаъли ту алҳақ зи бӯса Эй

شیرین لبان لعل تو الحق ز بوسه‌ای

Карданд бе нёззи шаҳду шукри маро

کردند بی نیاز ز شهد و شکر مرا

Дарди марои магари ту шифои бахше эй ҳабиб

درد مرا مگر تو شفا بخشی ای حبیب

Гӯ бо табиб то надиҳади дардисари маро

گو با طبیب تا ندهد دردسر مرا

Кӣ Комрон шавад ба висоли тўсимтн

کی کامران شود به وصال تو سیم‌تن

Бо инки дараҷаон набӯд сими визри маро

با اینکه در جهان نبود سیم و زر مرا

Иқболи ман магар на баланд аз ту шуд чаҳ шуд

اقبال من مگر نه بلند از تو شد چه شد

Кардӣ зхоки роҳи чунин пасттар маро

کردی ز خاک راه چنین پست‌‍تر مرا