Ҳар нолае ки барбат втнбўр ме кунад

هر ناله ای که بربط وطنبور می کند

Пайғом дилбарӣаст ки мазкӯр ме кунад

پیغام دلبری است که مذکور می کند

Гуяд кигар шӯии тўчўбҳроми гӯргир

گوید که گر شوی توچوبهرام گورگیر

Ногуҳи шикори оқибат гӯр мекунад

ناگه شکار عاقبت گور میکند

Мисатон бар инки бода диҳад нашъаи ҳӯшёр

مستان بر اینکه باده دهد نشئه هوشیار

Дондкаҳ ҳар чаҳ мекндонгўр ме кунад

داندکه هر چه می کندانگور می کند

Ошиқи магар чаҳ дида ки асрори ишқ ро

عاشق مگر چه دیده که اسرار عشق را

Чун исми аъзам аз ҳама мастур ме кунад

چون اسم اعظم از همه مستور می کند

Шоҳӣ ки сад ҳазор сулаймон гадоӣ ӯст

شاهی که صد هزار سلیمان گدای اوست

Бингар чаҳ лутфҳо ки ба ҳар мўрмӣ кунад

بنگر چه لطف ها که به هر مورمی کند

Наздиктар ҳар ончӣ шавад ёри мо ба мо

نزدیکتر هر آنچه شود یار ما به ما

Моро ҳўии парастӣ аз аўдўр мекунад

ما را هوی پرستی از اودور میکند

Дилбари чўоФтоби аёни внҳони зи чашм

دلبر چوآفتاب عیان ونهان ز چشم

Кӣ моҳи ҷилва дар назар кӯр мекунад

کی ماه جلوه در نظر کور میکند

эй нури поки бок нагар мо чўзлмтим

ای نور پاک باک نه گر ما چوظلمتیم

Зулмати ҳамаи муаррифӣ аз нур ме кунад

ظلمت همه معرفی از نور می کند

эй тарки машки турраи кофур рӯй ман

ای ترک مشک طره کافور روی من

Мӯии марои ғами ту чўкоФўр ме кунад

موی مرا غم تو چوکافور می کند

Дили захми дори вқсаҳи зулфи ту бар забон

دل زخم دار وقصه زلف تو بر زبان

Охири зи буии машки ту носур ме кунад

آخر ز بوی مشک تو ناسور می کند

Пинҳон ба зер ташт нахоҳад шуд офтоб

پنهان به زیر طشت نخواهد شد آفتاب

Ишқати марои чўҳсн тўмшҳўр ме кунад

عشقت مرا چوحسن تومشهور می کند

Иқбол ҳар киро ки баландост рӯзгор

اقبال هر که را که بلنداست روزگار

ӯ розҷоми ишқи ту махмур ме кунад

او رازجام عشق تو مخمور می کند